De gaven van de Geest zijn bekwaamheden die gelovigen krijgen van God met als bedoeling andere gelovigen te ondersteunen en daarmee God te eren. ‘In iedereen is de Geest zichtbaar aan het werk, ten bate van de gemeente’ (1 Korintiërs 12:7). De meeste van de gaven die in 1 Korintiërs 12 genoemd worden, hebben het kenmerk dat ze ‘bovennatuurlijk’ zijn: het gaat het menselijk verstand te boven en is dus van God afkomstig. Zo is dat ook met tongentaal. Het is geen taal die je kunt leren zoals Nederlands of Engels, maar het is een klanktaal die je spreekt door de Heilige Geest. Toch gaat het niet geheel buiten je eigen controle om, het is niet de Geest die door jou heen spreekt – je spreekt zelf, door de kracht van God die in je is.

Het doel van tongentaal

Het doel van het spreken in tongentaal is om tot God te bidden en Hem te eren – en als het gebeurt tijdens een samenkomst, moet het zijn tot opbouw van de gemeente (1 Korintiërs 14:26). Tongentaal wordt vaak door de meeste aanwezigen niet verstaan, vaak zelfs ook door de tongenspreker zelf niet. Er zijn wel mensen die de gave van vertalen krijgen toebedeeld. Sterker nog: ‘Is er niemand die dit kan, dan moeten ze zwijgen en alleen voor zichzelf tot God spreken’ (1 Korintiërs 14:29). Als iemand de tot dan toe onbegrijpelijke tongentaal kan vertalen, draagt het spreken bij tot opbouw van de gemeenteleden.