Rond haar vijftiende komt Willemijn erachter dat ze op vrouwen valt. “Meiden uit mijn klas waren de hele tijd met jongens bezig, maar ik realiseerde me dat ik niet geïnteresseerd was in jongens. Ik heb één dag verkering gehad met een jongen, maar wist meteen: dit is het niet. Ik weet niet goed meer wat ik dacht toen ik dat besefte. Ik weet wel dat ik het heel naar vond dat ik het thuis moest vertellen. Mijn moeder is er uiteindelijk achtergekomen doordat school het tegen haar heeft gezegd. Dat vertelde ze aan mij en vervolgens werd er thuis niet echt over gesproken.”

Er werd niet over homoseksualiteit gesproken

“Ik groeide op in een gereformeerde gemeente en daar spraken ze ook niet over homoseksualiteit. Het was duidelijk dat het niet van God mocht, dus het was er niet. Het was er natuurlijk wel, want er waren ongetwijfeld meer jongeren die ermee worstelden. Maar ik kan me absoluut niet herinneren dat daarover gepraat werd.”

Celibatair leven

Rond haar twintigste houdt Willemijn zich meer met haar geaardheid bezig. “Ik kwam in contact met andere christelijke, homoseksuele jongeren. Het voelde veilig dat ik met mensen was die hetzelfde voelden en met dezelfde problematiek worstelden. We begrepen elkaar. Er was verdeeldheid in de groep over de vraag of je een relatie mocht hebben, maar ik was er heilig van overtuigd dat ik altijd alleen zou moeten blijven. Toch voelde het destijds als het zwaard van Damocles dat boven mijn hoofd hing: help, ik moet mijn hele leven alleen blijven!”

Help, ik moet mijn hele leven alleen blijven

Op een later moment in haar leven laat Willemijn het geloof los. “Ik was er klaar mee en het kon me niks meer schelen. Ik zat in een depressie en had twee vrienden verloren, waardoor ik dacht: er kan niet een God bestaan als er zoveel leed is.” Toch kan Willemijn het geloof niet helemaal loslaten en gaat ze weer op zoek gaat naar God. Twee jaar geleden is ze opnieuw tot geloof gekomen.

Willemijn kiest nu bewust voor een celibatair leven, een leven zonder partner. “God schiep een man en vrouw om samen te zijn. Daar houd ik me aan vast. Ik kan niet met honderd procent zekerheid zeggen of ik wel of niet een relatie mag hebben. Wat ik wel zeker weet is dat God met mij een weg in gedachten heeft, die ik in mijn eentje moet bewandelen.”

Verliefd

Ondanks Willemijns standvastigheid, gebeurt hetgeen ze nooit had verwacht. “Vorig jaar in de zomer werd ik voor het eerst in mijn leven verliefd op een vrouw. Het ging allemaal heel snel en we hadden kortstondig intensief contact. Doordat ik verliefd was, liet ik al mijn normen en waarden varen. Het overrompelde mij, en haar ook. Dat klinkt heel naïef als je 37 bent, maar ik had het nog niet eerder meegemaakt. Het kwam denk ik ook door menselijke verlangens en behoeftes. Als mens wil je een relatie waarin je je veilig, geliefd en belangrijk voelt.”

Ik liet al mijn normen en waarden varen

“Het contact met haar was heel bijzonder, maar vanaf het eerste moment voelde ik: dit is niet Gods plan. Het voelde alsof ik God aan de kant schoof, alsof ik mijn behoeftes boven Zijn verlangens plaatste. Voor mijn gevoel moest ik kiezen tussen God en haar, wat ik vervolgens ook gedaan heb. Dat voelde niet als een straf van God, helemaal niet. Het heeft veel tranen gekost en ik heb veel gebeden, want je geliefd voelen is fijn en het is bijzonder om op iemand verliefd te zijn. Toch voelde ik heel sterk dat ik hier niet gelukkig van zou worden.

Ik was ontzettend opgelucht toen het klaar was. Ik ervaarde een gevoel van geluk dat ik voor God had gekozen en Zijn plan in mijn leven. Ik wil niet dat mensen denken dat ik ze veroordeel als ze een relatie hebben, maar zelf voel ik dat dit Gods plan is met mijn leven. Natuurlijk twijfel ik weleens: wat als je wel een relatie mag hebben met iemand van hetzelfde geslacht? Maak ik het mezelf dan niet heel moeilijk? Toch denk ik dat ik de juiste keuze maak. Ik ben ontzettend dankbaar en tevreden met mijn leven.”

God van liefde

“Mensen zeggen vaak: ‘Ik gun jou een relatie. Ik gun jou dat je vindt dat God dat oké vindt.’ Ik vind het leuk dat ze het mij gunnen, maar ik kan er niks mee. Het is niet mijn doel om een relatie te hebben. Ik gun het mezelf ook niet, en dat bedoel ik niet hard. Wat ik mezelf gun, is een dankbaar en rustig leven. Daar past geen relatie bij. Ook krijg ik vaak te horen: ‘Ik gun jou dat je God niet als een boeman ziet.’ Ik snap de gedachte, maar ik zie God absoluut niet als een boeman. Ik ervaar God als een God van liefde, maar niet op de manier die andere mensen voor mij willen zien.”

Ik gun mezelf een dankbaar en rustig leven

“Als ik lees over homoseksuele mensen die een relatie hebben, krijg ik een dubbel gevoel. Aan de ene kant denk ik: vergis je je niet, kun je de Bijbel inderdaad zo lezen? Aan de andere kant snap ik het heel goed en ook die mensen zijn door God gemaakt. Wie ben ik om daarover te oordelen? Soms vliegen de felle reacties je om de oren. Dan denk ik: laten we voorzichtig zijn met wat we roepen. We zijn allemaal mensen en iedereen bewandelt zijn eigen weg.”

Vertrouwen op God

“Ik heb geleerd om met de dag te leven. God geeft mij elke dag weer kracht en ik vertrouw erop dat Hij weet wat Hij doet. Natuurlijk heb ik soms mijn moeilijke momenten en moet ik huilen, bijvoorbeeld als ik bij vrienden ben geweest die een fijne relatie hebben samen. Dan moet ik alleen naar huis en word ik de volgende dag alleen weer wakker, maar ik weet ook dat een relatie niet zaligmakend is. Vanuit mijn eigen worstelingen weet ik dat een relatie een zware weg zou zijn.”

God betekent alles voor mij

“Het is dus niet altijd makkelijk, maar God heeft ook niet gezegd dat het allemaal makkelijk zou zijn. Gelukkig ontvang ik Zijn kracht en ik hoef het niet alleen te doen. Ik wil ook laten zien dat er mensen zijn, zoals ik, die voor het celibaat kiezen en die gelukkig zijn. Soms krijg ik te horen: ‘Als je geen relatie hebt, dan heb je het moeilijk.’ Dat is niet waar, met God kan je alles aan en Hij betekent alles voor mij. Hij is de Alfa en de Omega; het begin en het einde.”