Liefde als een persoon

De tekst uit 1 Korintiërs 13 is een gedicht over de liefde. Maar Paulus vertelt geen abstract verhaal over de filosofie van de liefde, maar hij maakt het heel persoonlijk. Hij schetst de liefde als een persoon die ons vertelt hoe de liefde eruit ziet en hoe zij zich gedraagt. Dat brengt deze tekst heel dichtbij ons hart:

‘Al sprak ik de talen van mensen en engelen: als ik geen liefde had, was ik niet meer dan een schetterende trompet’. Zonder de liefde is alles zinloos. Al zeg en doe je nog zoveel goede dingen, als je het zonder liefde doet, verliest het zijn kracht. 

Gericht op de ander

Paulus gaat verder: Liefde is niet grof, ze is niet uit op het eigen belang. Liefhebben is dus niet iets wat je alleen doet en voor jezelf doet, maar liefhebben veronderstelt een relatie. Niet om er zelf beter van te worden, maar om de ander een mooier mens te laten worden. De liefde waar Paulus in zijn brief over schrijft, is gericht op de ander. De woorden van Paulus helpen ons dus om kritisch naar onze liefde te kijken. Als je zo liefhebt, word je vrij om gericht te zijn op een ander. 

Jezus is liefde

Het zijn prachtige woorden, maar ook grote woorden. Is het wel menselijk, zul je je misschien afvragen? Dat kunnen we niet alleen. Daar heb je God voor nodig. Paulus heeft zelf de Persoon van de liefde leren kennen in God, in de persoon van Jezus. Vul Jezus maar in op de plekken waar liefde staat in deze bijbeltekst. Hij laat zien wat het betekent om zichzelf te geven voor een ander. Denk maar aan het paasverhaal. Jezus geeft zichzelf voor anderen. De liefde is sterker dan de dood. Zonder de liefde is alles zinloos.