“Onze jeugd hebben we niet echt samen beleefd”, begint Janneke. “We hebben nog twee broers en als gezin zijn we altijd heel hecht geweest. Toch was zij gewoon mijn zusje bij wie ik wel eens de haren invlocht, maar veel meer deden we niet samen.” “We schelen bijna vijf jaar qua leeftijd, dus dan zit je ook niet in dezelfde leeftijdsfase,” beaamt Yvonne. “Janneke was met hele andere dingen bezig dan ik. Zij was geïnteresseerd in kleding en make-up. Echt aan het puberen, terwijl ik mij daar destijds nog helemaal niet mee bezig hield.”

Holsappel – van Dijk

“Onze connectie is pas gekomen toen mijn man en ik ceremoniemeesters waren voor haar bruiloft,” gaat Janneke verder. “Dat is nu elf jaar geleden. In die periode hadden we natuurlijk veel contact met elkaar en dat is het begin geweest voor onze band. Vanaf toen is een hechte vriendschap ontstaan. Zowel tussen onze mannen, als tussen ons. Het leeftijdsverschil dat we voorheen voelden was helemaal weggevallen. Zeker nadat we beiden kinderen kregen.” “Onze gezinnen lijken ook op elkaar,” vult Yvonne aan. “Qua opvoeding, onze kijk op het leven en de manier waarop we God betrekken in ons leven. Vanuit onze eigen opvoeding hebben we altijd het geloof meegekregen. Dat is de belangrijkste basis. We gaan met onze gezinnen naar dezelfde kerk en onze kinderen gaan naar dezelfde christelijke basisschool. Het is fijn dat we onze geloofsvragen samen kunnen delen.”

Ik ben niet bang dat onze band ooit stuk gaat

Nadat de beide zussen zijn getrouwd dragen ze dezelfde achternaam; Holsappel – van Dijk. “Onze mannen zijn achterneven,” verklaart Yvonne. “Dat is toevallig zo gegaan. Ik heb mijn man namelijk niet ontmoet via mijn zwager, pas nadat ik verkering kreeg kwamen we erachter dat ze achterneven zijn.” “We vinden het stiekem erg leuk dat onze kinderen en wijzelf dezelfde achternaam dragen,” gaat haar zus verder. “Al zorgt het ook heel vaak voor verwarring. Zo ging ik een keer medicijnen ophalen bij de apotheek. Daar vroegen ze: ‘wilt u gelijk uw eigen medicijnen mee?’ Toen kreeg ik zo de medicijnen van mijn zusje mee. Dat soort dingen gebeuren regelmatig.”

Meer dan een bloedband

Dat de zussenband meer is dan een bloedband wordt ook duidelijk wanneer Yvonne haar tweede kindje krijgt. “Mijn zoontje heeft als baby vaak last gehad van benauwdheid. Hij is daardoor vaker acuut opgenomen in het ziekenhuis voor zijn longen,” legt ze uit. “Een keer waren we net thuisgekomen van het ziekenhuis en ging het weer niet goed. We moesten direct terug. Mijn zwager kwam meteen mijn dochter ophalen zodat wij terug naar het ziekenhuis konden.” “Haar dochter is dan ook een beetje mijn dochter,” vertelt Janneke. “Wij vangen haar op en zij draait hier gewoon mee in het huishouden, dat maakt geen verschil. Hierdoor hadden Yvonne en haar man alle aandacht voor hun zoon. Andersom zou zij hetzelfde voor mij doen.”

"Absoluut”, reageert Yvonne. “Naast onze bloedband, hebben we ook een vriendinnenband en dat is speciaal. Hierdoor komt het altijd weer goed tussen ons en ben ik niet bang dat onze band ooit stuk gaat. Soms hebben we geen woorden nodig. We hoeven elkaar alleen maar aan te kijken en we snappen elkaar. Het is daarom fijn om te weten dat er iemand klaarstaat waar je jezelf kunt zijn.” “Dat hebben we binnen onze eigen opvoeding meegekregen,” haakt Janneke aan. “Iedereen in ons gezin is altijd heel open geweest. We durfden alles te delen met onze ouders, niks was te gek. Dat heeft ons gevormd tot wie we nu zijn en dit geven wij weer door aan onze eigen kinderen.”

‘Nusjes: een combinatie van nichtjes en zusjes'

Naast de zussen, hebben ook de mannen een goede vriendschap. “Het grote verschil is dat zij niet op elkaar lijken,” vertelt Janneke. “Wat dat betreft zouden we echt niet willen ruilen, ook al lijken wij nog zo op elkaar. Waar Yvonne’s man zacht is van karakter geeft mijn man juist tegengas. Precies wat we allebei nodig hebben.”

Niet alleen de mannen en de zussen hebben een speciale connectie. “We hebben allebei een dochter,” vertelt Janneke verder. “Ik ben dankbaar dat mijn dochter haar nichtje bijna als zusje ziet. Ze hebben het beiden altijd jammer gevonden dat ze geen zusje hebben. Ze noemen elkaar ‘nusjes’, een combinatie van nichtjes en zusjes. Het zou zo leuk zijn als zij later net zo’n band krijgen als dat wij hebben. Dan hebben ze geen zusje, maar dan hebben ze elkaar.”

Zussenliefde is een portrettenserie waar bijzondere verhalen van zussen voorbij komen.
In de vorige zussenliefde lees je over de (pleeg)zussen Corine en Martha.

Lees ook: ‘Na 50 jaar heb ik eindelijk contact met mijn zus’