Veel Nederlandse schaatstoppers komen van het christelijke platteland. Schaatsen mag, zolang het niet op zondag gebeurt. Maar wat als er de volgende Elfstedentocht wel heel dichtbij komt en de zondag de enige optie lijkt? Het plaatst de hoofdpersonen in Zwart IJs (EO) voor een dilemma. 

In februari 2012 lijkt het er eindeljk weer van te komen: schaatsers kunnen weer eens een Elfstedentocht rijden. Geert-Jan van der Wal is favoriet om de eerstvolgende 'Tocht der Tochten' te winnen. René Ruitenberg, meervoudig Nederlands kampioen, kijkt eveneens uit naar een nieuwe Elfstedentocht. Ook de schaatsfamilie Klompmaker houdt de berichten nauwlettend in de gaten. Maar als het ervan gaat komen, lijkt de zondag de enige mogelijkheid. Is dat voor deze christelijke schaatsers reden om van deelname af te zien?

(Tekst loopt door onder de video.)

Onderzoeksjournalist en filmmaker Geertjan Lassche laat in de documentaire Zwart IJs zien hoe deze twee culturen, geloof en schaatsen, met elkaar verbonden zijn. In de Biblebelt zijn geloof en christelijke tradities nog bepalend voor hoe je hoort te leven, hoewel de orthodox-christelijke kerken de laatste jaren te maken hebben met leegloop.

(Tekst loopt door onder de foto.)

Mensen stappen over naar blijmoedige evangelische kerken, waar iedereen genade ontvangt. En een ander deel  gooit de tradities voorgoed overboord en sluit zich aan bij de ‘wereld’. Nu de schaatscultuur wordt bedreigd door commercie en professionalisering lijkt ook het heilige huisje van de zondagsrust om te vallen. Is een Elfstedentocht op de Dag des Heren in deze tijd geen probleem meer? In Zwart IJs volgen we christelijke schaatsers als ze voor de keus staan.