Gulvira is met haar medische team neergestreken in de stad Nukus, waar de professionals een aantal dagen gratis zorg verlenen. De mensen die hier wonen, hebben geen geld voor goede zorg, dus het is heel druk aan de balie. 

Omdat Gulvira de meeste patiënten hier maar één keer ziet, probeert ze zo veel mogelijk instructies mee te geven aan de ouders. Zoals aan moeder Anargul, die al vijftien jaar lang met veel liefde voor haar gehandicapte dochter zorgt. “Mijn dochter kan niet goed lopen en bewegen”, legt ze uit. “Sinds haar geboorte, waarbij ze een hersenverlamming heeft opgelopen, zoek ik dokters die haar kunnen helpen. Als ik geld had, zou ik mijn dochter meenemen naar een ziekenhuis in de hoofdstad.” 

Schaamte

Dokter Gulvira heeft bewondering voor Anargul: “Zij zorgt heel goed voor haar dochter en probeert alles voor haar te doen. Helaas is het in Oezbekistan de gewoonte om kinderen met een handicap uit schaamte te verbergen. Maar zij zijn net als andere kinderen: zij hebben ook onze liefde nodig.”

In veel gebieden van Oezbekistan is er gebrek aan goede zorg en revalidatiemogelijkheden voor mensen met een beperking of hersenaandoening. Gratis zorg en financiële hulp voor langdurige behandelingen is daarom hard nodig.