Blog: Zaaien in gebrokenheid
'Ik wilde de straat tot bloei brengen'
Leestijd: 4 min
De wereld een beetje mooier maken, begint bij jezelf. Dorina ging ik daarom vol goede moed aan slag en zaaide wilde bloemen bij haar in de buurt. Tot haar schrik ziet de de volgende dag een enorme voetafdruk in de bloembak. De bloemen kregen niet eens de kans om te bloeien.
Het is maandagochtend en ik ben in alle vroegte al druk in de weer. Deze vrije dag ga ik aan de slag met de bloembakken van de gemeente. In onze straat staan een aantal grote bakken als obstakel op de stoep. Ze zijn bedoeld voor bloemen en planten, maar staan vol met onkruid en er liggen vooral snoeppapiertjes in. Ik heb er zelfs al een keer een honkbalknuppel in gevonden. Het is geen gezicht. En ik blijk niet de enige buurtgenoot die zich er aan stoort.
Geïnspireerd door het verhaal van Ruth Valerio op The Justice Conference ga ik aan de slag. Zij brengt haar straat letterlijk tot bloei door bloemen te planten. Hoog tijd om dat toe te passen in mijn eigen straat, want de nood is hoog. Of beter gezegd: het onkruid staat hoog! Vol enthousiasme schep ik het onkruid uit de bak en vul ik hem met nieuwe aarde. De buurman van een paar huizen verderop moedigt me aan terwijl ik met mijn handen in de modder zit.
