Adolescent in coronatijd-II
Blog van Annemarie van Heijningen
Leestijd: 3 minDoor Annemarie van Heijningen
“Ja, kan ik even met je overleggen?” Mijn stem klinkt geprikkeld. Die gast zit al uren te gamen terwijl ik hard aan het werk ben, en op de lange duur gaat dat wringen.
“Jij zou dat formulier nog posten, dus zet die Playstation uit. En niet vergeten je mentor te mailen over je stage.” Mijn poging orde te scheppen in de chaos van zijn op papier volwassen brein wordt niet in dankbaarheid aanvaard. Uit het onduidelijke gemurmel maak ik op dat ik me met mijn eigen zaken moet bemoeien.
Ik zou hem inderdaad in zijn 18-jarige sop moeten laten gaarkoken, maar ik blijf staan en zeg: “Op deze manier práát je niet tegen je móéder.”
“Op deze manier praat je ook niet tegen je zoon,” pareert hij. Daarmee raken we verstrikt in een situatie die binnen tien seconden hopeloos zal escaleren.
