Maartje: “Het huis waar ik met mijn gezin in woon, is verbonden met een oude huisartsenpraktijk. Daar wonen mijn ouders, Pieter en Christa. De twee woningen hebben allebei hun eigen keuken en voordeur, maar worden vanbinnen slechts door één deur gescheiden. Toen we net samenwoonden, maakten we duidelijke afspraken over samen eten en over langsgaan bij elkaar. Inmiddels zijn die afspraken verwaterd. We eten standaard met elkaar en wie er kookt, verschilt per dag. Ook mijn twee zoons lopen gewoon beide huizen in en uit.”

We hebben eigenlijk alleen maar voordelen van het samenwonen

Christa: “De wens om samen te gaan wonen, ontstond toen er een huis in Maartjes oude buurt te koop kwam. Dat huis had twee keukens. Toen gooide ik een balletje op om samen te gaan wonen en zo is dat balletje gaan rollen. We zijn veel op elkaar aangewezen geweest, omdat Maartje rondom de geboorte van haar kinderen ontzettend ziek was. Toen heb ik veel voor haar gezorgd.”

• 

  Moeder en dochter onder één dak: ‘Mijn moeder loopt echt niet constant bij me naar binnen’

  Moeder en dochter onder één dak: ‘Mijn moeder loopt echt niet constant bij me naar binnen’

Maartje: “Wanneer mijn ouders zorg nodig hebben, zeg ik direct mijn baan op. Geen enkel probleem! Op dit moment is er van een zorgbehoefte gelukkig nog geen sprake, dus voorlopig hebben we in het dagelijks leven eigenlijk alleen maar voordelen van het samenwonen. Zo kunnen we de huishoudelijke taken verdelen. Als ik aan het werk ben, vouwt mijn moeder de was op en drinkt ze na school thee met mijn jongens. Dat biedt mij dan weer veel ruimte.”

Christa: “We hebben allebei onze eigen activiteiten en zijn daarin niet van elkaar afhankelijk. Ik zit op een quiltclubje, ik dans en zit op gym en ik ben secretaris bij de plaatselijke seniorenvereniging. Maartje moet soms echt gaatjes in mijn agenda vinden, terwijl zij een drukke baan in de zorg heeft.”

Tekst: Willemijn Bakker