London is van mening dat de straffen in Nederland best omhoog zouden mogen: “Als je hele zware delicten hebt gepleegd, die vooral heftig zijn voor nabestaanden, dan vind ik dat straffen heel hoog mogen zijn. Je mag het wel even voelen.”

Lessen van de gevangenis

Tijdens de arbeid raakt London in gesprek met de ex-gedetineerden. Hij vertelt al snel heel openhartig over zijn nare jeugd, waarin hij zelf ook is mishandeld door zijn vader. Hij leert echter snel dat het binnen de gevangenis niet altijd verstandig is om direct alles op tafel te gooien. Eén van de mannen waarschuwt hem: “Stel wij krijgen een conflict, dan bel ik iemand en pak ik jou buiten aan, omdat ik zo veel van jouw privé weet.” London beseft maar al te goed hoe dit in de echte wereld kan uitpakken: “Die les heb ik geleerd; ik ben blijkbaar een te open boek. En dat is tussen deze muren niet zo handig.”

Frans: de prijs van drugshandel

London deelt een cel met Frans. In het verleden raakte Frans verstrikt in de drugshandel; de macht die daarbij kwam kijken, trok hem aan. Dat leven ging gepaard met veel geweld, waarvoor hij uiteindelijk 33 maanden vastzat. Zijn tijd in detentie heeft hem aan het denken gezet. Eenmaal buiten besloot hij het roer volledig om te gooien: “Ik ben blij dat ik nu uit die wereld ben.”

Frans

Maar je hebt het natuurlijk ook aan jezelf te danken

Toch laat hij London inzien hoe zwaar een lange straf kan zijn: “Als je 15 jaar binnen moet zitten, weet je zeker dat je alles kwijt bent.” Het is dan extreem moeilijk om buiten weer op het rechte spoor te blijven. “Maar je hebt het natuurlijk ook aan jezelf te danken”, beseft hij: “Ik heb dochters van ouders pijn gedaan, ik heb zonen van ouders pijn gedaan.”

Politieke confrontaties

De laatste die dit seizoen achter de tralies gaat, is Wybren Haga (politicus Belang van Nederland). Wybren heeft bij binnenkomst een uitgesproken mening over detentie: hij vindt dat er in Nederland veel strenger gestraft moet worden. “Ik kan me echt niet vinden in alle slappe straffen die in Nederland worden gegeven.”

Zelf is hij ook slachtoffer geweest van intimidatie in zijn eigen huis. “Je doet aangifte en hoopt op een passende straf, maar dan krijg je van het Openbaar Ministerie te horen dat ze afzien van straf omdat deze dader hulp heeft geaccepteerd.” Hij vindt dat dit totaal niet preventief werkt.

Zijn politieke overtuiging is ook zichtbaar in de literatuur die hij meeneemt naar de cel: het boek ‘Migratiemagneet’ van Jan van de Beek. Dit boek blijft niet onopgemerkt bij de ex-gedetineerden. Het onderwerp raakt hen persoonlijk start een felle discussie op de afdeling.

“Liever huilt jouw moeder dan mijn moeder”

Wybren wordt op cel gezet bij Redouan, hij heeft veel meegemaakt in detentie. Redouan kwam op zijn twaalfde in een internaat terecht. Hij begon met kleine winkeldiefstallen, die al snel uitliepen op straatroven. Tussen zijn dertiende tot zestiende kreeg hij jeugd-tbs. “Wat ik daar heb gezien, dat wens je geen kind toe.”
Hij vertelt hoe hij erbij stond toen iemands keel werd doorgesneden: “Ik kon niet weglopen, ik was in shock.” Om te overleven in de hiërarchie van de gevangenis ging hij geweld niet uit de weg en zorgde hij dat niemand met hem solde: “Liever huilt jouw moeder dan mijn moeder.”

Bekijk nu alle afleveringen van 'Hel of hotel' op NPO Start