Alain: ‘De herinneringen van het ontstaan van dit liedje zijn nog vers. Een goede vriend van mij stelde voor om iets met mijn vader op te nemen. Mijn vader is altijd leadzanger geweest van een coverband en ik ging als klein jongetje al mee naar zijn optredens. Toen ik zestien was mocht ik met hem mee om een aantal liedjes te zingen. Het was zo’n normaal onderdeel in mijn leven, dat ik het nooit als voor de hand liggende gedachte hebt gezien om sámen te zingen. Maar het idee klikte meteen. Ik ben naar de studio gefietst en het rolde er zo uit. De basis schreef ik in een kwartier. Ik denk dat het een idee was waar ik al langer op aan het wachten was, en dat ik er nu voor wakker werd gemaakt. Dit was nu een voorbeeld van een liedje waarbij je het gevoel hebt dat je het niet zelf schrijft, maar dat het gewoon tot je komt.’

Trots

‘I am so proud of you’: prachtige woorden die hij uiteindelijk zélf schreef als tekst van zijn vader naar hem toe. Alain: ‘Ik kijk nu anders naar dat liedje. Als je het me toen gevraagd was, had ik geantwoord: ‘ik weet dat mijn vader trots op me is’. Nu zou ik zeggen dat ik vooral hoopte dat dat zo was. Dat die dialoog tussen ons een realiteit zou worden. En ik heb die dialoog daarom zelf gecreëerd. Ik denk ook dat ik het als een uitnodiging heb geschreven om dichter bij mijn vader te komen en zo dichter bij mezelf. ‘

Patronen

‘Ik ben precies mijn vader’, vervolgt Alain. ‘De laatste tijd ben ik me meer dan ooit aan het interesseren de lijnen liggen in mijn familie. Hoe patronen doorwerken. Hoe sommige dingen generaties lang niet aangekeken worden. Wij hebben nu de luxe en de tijd om over dingen na te denken. Mijn oma had die tijd niet. Die generatie moest dealen met de pijn van de oorlog; er moest gebouwd worden voor de wederopbouw. Dat nadenken over die patronen en familielijnen brengen me een hoop inspiratie, ook voor mijn muziek. Het geeft diepgang, waardering voor wie ik ben en voor wie mijn ouders zijn.’

Een groter verhaal

In tegenstelling tot vijftien jaar geleden is Alain nu vader, van een zoon van 13. ‘Ik heb nu een andere laag gevonden in het nummer waar ik me toen niet bewust van was. Ik weet nu voor het eerst hoe het is om te voelen om tegen je zoon te zeggen dat je trots op hem bent. En als ik nu het podium deel met mijn vader, ben ik me daar bewuster van. Misschien ook omdat we ouder worden. Mijn vader was altijd heel erg trouw aan de wens om er te zijn voor zijn gezin. Het gemis dat hij had bij zijn eigen vader, was de motivatie daarvoor. Ik denk dat je in een popliedje maar een paar regels hebt waarin je het verhaal moet vertellen. Maar ik hoop dat die kleine zinnen iets van een groter verhaal laten zien.’