
Leestijd: 3 min
Vandaag volgt Rail Away vier routes door het Beierse landschap. Van het mistige Donaudal tot diep in het Beierse Woud: in deze aflevering stap je in voor een winterse treinreis langs dichte bossen, rivieren en plaatsen met een opvallend verleden—met als eindpunt het bijzondere grensstation Bayerisch Eisenstein.
Onze reis begint in het mistige Donaudal, waar de trein zich langzaam een weg baant door het winterse decor. In Plattling, een belangrijk spoorwegknooppunt, stappen we over op de Waldbahn. Deze regionale spoorlijn brengt ons verder het Beierse Woud in, richting het grensstation Bayerisch Eisenstein.
De Waldbahn maakt deel uit van de Länderbahn, een groot particulier spoorbedrijf dat lokaal vervoer in Duitsland verzorgt. De route naar Bayerisch Eisenstein is de oudste spoorverbinding in het Beierse Woud en strekt zich uit over ongeveer 70 kilometer. Zodra we het Donaudal achter ons laten, breekt bij Gottszell de zon door. Voor het raam ontvouwt zich een landschap van dichte bossen en uitgestrekte natuur.
Een deel van de route loopt door het Nationaal Park Bayerische Wald. Hier wisselen oude en jonge bossen elkaar af en is de biodiversiteit groot. Met wat geluk spot je er zelfs een lynx, een dier dat nog sporadisch in het wild voorkomt.
Op station Bayerisch Eisenstein komen natuur en geschiedenis samen. Tijdens de Koude Oorlog lag dit station precies op de grens van het IJzeren Gordijn. Waar ooit een hek met prikkeldraad en zelfs een elektrische afscheiding stond, herinnert nu een kleine expositie aan deze periode. Na de val van de Muur werd het station in 1991 heropend als gezamenlijk Duits-Tsjechisch knooppunt.
Via Gottszell reizen we verder naar Viechtach, langs de rivier de Zwarte Regen. Dit gebied wordt ook wel ‘Beiers Canada’ genoemd: een streek van ongerepte natuur, glinsterend water en dichte bossen.
Daarna bereiken we Zwiesel, het hart van de Waldbahn. Hier sluiten de treinen naadloos op elkaar aan. Zwiesel staat bekend als de glashoofdstad van Duitsland. Al 700 jaar wordt hier glas gemaakt, dankzij de aanwezigheid van hout en kwarts. Hoewel veel productie tegenwoordig machinaal gebeurt, blijft het vakmanschap van glasblazers uniek. Het ambacht vraagt geduld, precisie en ervaring.
Vanuit Zwiesel reizen we verder naar Grafenau, waar een bijzondere traditie wordt gevierd: de Grafenauer Rauhnacht. Tijdens dit winterse feest dragen inwoners zelfgemaakte maskers en kostuums, geïnspireerd op oude legendes.
De spoorlijn zelf kent een lange geschiedenis. Eind 19e eeuw werd zij aangelegd om het Beierse Woud te ontsluiten. Dankzij deze verbinding bloeiden de glas- en houtindustrie. In de jaren tachtig dreigde de lijn te verdwijnen, maar door protesten én haar belangrijke rol voor het toerisme bleef ze bestaan.
Tot op de dag van vandaag blijft de Waldbahn zich ontwikkelen. Er wordt geïnvesteerd om de verbinding toekomstbestendig te maken en het gebied toegankelijk te houden voor nieuwe generaties reizigers. Zo blijft deze winterse treinreis door het Beierse Woud een unieke combinatie van natuur, cultuur en geschiedenis.

Bekijk de aflevering over deze route op het YouTube-kanaal van Rail Away.

Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer