Ria: 'Karina werd geboren na twee jongens, we waren helemaal gelukkig. Al snel merkten we dat haar bewegingen strammer werden en dat ze veel huilde. Ook zagen we dat de structuur van haar hoofd en gezicht veranderde, er wás iets met haar. Uiteindelijk kwamen we er na veel onderzoeken achter dat ze een waterhoofd heeft. De mate van beperking die dat voor iemand geeft, kun je van tevoren niet inschatten. In eerste instantie merkten we de beperkingen niet zo, ze ging mee in de stroom van het gezin. Maar als ik nu terugkijk, bijvoorbeeld naar de periode dat ze een jaar of negen was én we ook nog twee jongens hadden in de puberteit, dan waren dat wel grijze en donkere periodes. Ik leefde op de automatische piloot.'

'De kunst van mantelzorg is balans bewaren'

Toch zegt Ria ook dat ze niet alleen de zware kant wil belichten. 'Het is een zware taak, maar je doet het met liefde. Het stoorde mij altijd als mensen altijd alleen de negatieve kant belichten. Het ís zwaar, maar dat helpt je niet om het evenwicht te bewaren. Er is ook een lichte kant. De kunst van mantelzorg is de balans bewaren tussen die twee.' 

Zorgtaken

In de podcast gaat Ria verder in op de praktische zaken waar ze tegenaan loopt; het vele regelen, het opkomen voor de belangen van haar dochter richting zorgorganisaties. En hoe is het, om zorgtaken af te bouwen, terwijl je eigen ziet dat dit de zorg niet altijd ten goede komt?

Over de podcast En toen was ik mantelzorger
In samenwerking met MantelzorgNL lanceert de EO de podcast 'En toen was ik mantelzorger'. Een podcast om verhalen en ervaringen te delen. De presentatie is in handen van Tom Herlaar.