"Tijdens Eva’s Vriendinnenweekend voelde ik me enorm geraakt door het lied ‘Travel Light’ van The Bowery. De zanger deelde een verhaal over een hele vaas en een gebroken vaas. Als je een lichtje in de hele vaas laat schijnen, zie je bijna niks. Maar als je een lampje laat schijnen door de gebroken vaas, ontstaat er een heel mooi licht door alle barsten heen. Die dag kreeg ik het inzicht dat ik door die gebrokenheid nu voor licht en bemoediging mag zorgen.”

Vreemdgegaan

“Zes jaar geleden is mijn man vreemdgegaan. Wat hij heeft gedaan is verschrikkelijk, maar ik heb het geluk gehad dat ik een man heb die voor ons huwelijk wilde knokken. Hij heeft enorm veel spijt en samen hebben we aan ons huwelijk gewerkt.

Tijdens Eva’s vriendinnenweekend kreeg ik het op mijn hart om ons verhaal te delen. Ik vond het doodeng en het zweet brak me uit. Mijn moeder en een andere bekende waren er ook bij, zij gaven me vertrouwen. Van hoofdredacteur Minella van Bergeijk mocht ik het podium gebruiken om mijn getuigenis te delen. Met trillende stem en knikkende knieën stond ik voor een volle zaal. “

Kracht

“Mijn moeder heeft het podiummoment opgenomen en als ik de beelden bekijk, dan zie ik weer wat een bijzonder moment dat was. Het was niet mijn doel om de vuile was buiten te hangen. Ik wilde vrouwen bereiken die in een soortgelijke situatie zitten. En aan hen laten weten dat ze bij God kracht kunnen vinden om door te gaan.”

’Hij zei: Ik moet wat vertellen’

“Op een zondag werd ik in de kerk door mijn man geroepen. ‘Je moet mee komen’, zei hij en hij trok me mee naar een zaal. Daar was ook ons voorgangersstel. Toen zei hij: ‘Ik moet wat vertellen.’ Hij was vreemdgegaan. Hij was door de preek geraakt en hij wilde het vreemdgaan niet langer voor zich houden. Ik zag mezelf op dat moment als een kostbare vaas die in duizend stukjes was gevallen. Op de grond gegooid door mijn man. Alle stoelen die voor me stonden heb ik weggetrapt.“

Scheiden is geen optie

“Samen zijn we naar het bos gegaan. Scheiden is geen optie, dacht ik meteen. In het bos zakte ik door mijn benen, ik was emotioneel gebroken. Ik heb hem zoveel vragen gesteld. ‘Waarom heb je het gedaan? Ben ik niet goed genoeg?’ 

We zijn allebei praters en na onze boswandeling hebben we onze huwelijksproblemen gelijk gedeeld met onze ouders. Mijn vader reageerde zoals een vader reageert: boos en gekwetst. Dat raakte me enorm. Maar ik schoot ook in de verdediging voor mijn man. Mijn man had een probleem; hij had een seksverslaving. Hij is open over dat onderwerp. Deze verslaving maakt zoveel huwelijken kapot.” 

“Mijn man wist niet goed hoe hij met mijn verdriet om moest gaan. Hij ging mij verzorgen. Probeerde het goed te maken door veel voor mij te doen. Hij zette de vuilnis buiten en ging de was opvouwen, om mij te ontlasten. Vanaf het begin heeft hij geknokt voor ons huwelijk. Hij deed alles om mij bij hem te houden. Dat hij er zo voor ging, gaf mij ook motivatie om voor ons huwelijk te vechten. Met pieken en dalen.

Hij is naar een praatgroep gegaan voor mensen met een seksverslaving (pure desire). De praatgroep is er ook voor de partners (geschonden vertrouwen). Je leert hoe je met een man met een seksverslaving omgaat. We vonden er veel steun bij lotgenoten. Ook hebben we samen relatietherapie gevolgd waar we handvatten kregen voor onze relatie. Die therapie was echt nodig.”
 

’Ik ging over mijn grenzen heen’

“Ik leerde dat ik veel aan het pleasen was. Ik ging over mijn grenzen heen. Bijvoorbeeld intiem zijn omdat hij het wilde, terwijl mijn hoofd er niet naar stond. Minder met vriendinnen afspreken, omdat ik bang was dat als hij alleen thuis zou zijn, hij misschien de fout in zou gaan. Door samen veel te praten zijn we dichter naar elkaar toe gegroeid en we zijn er sterker uitgekomen. De communicatie tussen mij en mijn man is beter dan voorheen. We bouwen samen aan onze relatie met God. Deze beproeving hebben we gehad. Zo voelt dat. God is veel sterker dan alles.

De scherpe kantjes van de pijn, dat mijn man is vreemdgegaan, zijn eraf, maar het litteken blijft. Soms word ik onzeker. Dan is hij te laat thuis na zijn werk bijvoorbeeld. Op zo’n moment leg ik mijn angsten in Gods handen. Als mijn man dan thuis is, vertel ik hem dat ik me onzeker voelde, omdat ik dacht dat hij ergens anders was. Het helpt om dat te delen en dan samen naar een oplossing te zoeken. Nu hebben we afgesproken dat hij om zes uur thuis is en anders belt hij.”

Gedragen

“Gek genoeg vond ik de meeste troost bij mijn man. We konden en kunnen goed praten en ik hield nog steeds van hem, ondanks de pijn. Mensen die van onze situatie afweten hebben veel voor ons gebeden. God heeft hij me gedragen door die mensen om ons heen.

Voor mijn gevoel had ik God niet ervaren in die tijd. Het voelde alsof ik het allemaal alleen deed. Maar tijdens Eva’s Vriendinnenweekend voelde ik: Hij was er wel. Ik weet dat Hij me gedragen heeft, anders had ik dit niet gekund. Anders waren mijn man en ik niet meer bij elkaar.”

’Weet dat je er samen voor kunt knokken’

Het zou mooi zijn als er meer openheid komt over huwelijksproblemen. Dat we elkaar niet veroordelen, maar steunen. Een huwelijkscrisis kan ook jou overkomen. Maar weet dat je er samen voor kunt knokken. En dat God er altijd is, ook al voel je Hem op dat moment niet. We hopen dat andere stellen God ook mogen ervaren.’’ 

*Anna is een pseudoniem

Lees ook: 'De ziekte van mijn man veranderde ons huwelijk'