In ‘Hallo, ik heb een trauma’ delen tieners openhartig hoe hun leven voorgoed veranderde
Kijktip
Leestijd: 3 min
Kijktip
Leestijd: 3 min
Midden in de nacht, nog in je pyjama, moet je ineens vluchten. Alles achterlaten. Of je staat naast je vader – en ineens is hij er niet meer. Wat doet zo’n moment met je?
In de nieuwe EO-serie Hallo, ik heb een trauma volgt presentator Anne-Mar Zwart vier tieners die leven met de gevolgen van zo’n ingrijpende gebeurtenis. Milou (13), Feehaa (11), Toby (15) en Marharyta (14) geven een openhartig inkijkje in hun leven. Door te vloggen nemen ze de kijker mee naar dat ene moment waarop hun leven voorgoed veranderde – en naar alles wat daarna komt.
Voor Feehaa begon alles bij een barbecue die anders liep dan gepland. Ze liep zware brandwonden op en onderging meer dan 26 operaties in het kinderbrandwondencentrum. Haar herstel vraagt veel van haar, maar stap voor stap gaat het de goede kant op. Ze heeft maar één doel voor ogen: ooit Vweer haar viool kunnen vasthouden en spelen.
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meerOok Marharyta weet hoe het voelt als je leven plotseling verandert. Ze vluchtte uit Oekraïne en moest haar vader achterlaten. In Nederland begint ze opnieuw. Ze zet zich volop in op school en vindt houvast in haar geloof. Ondanks alles kiest ze ervoor om vooruit te kijken – hoe moeilijk dat soms ook is.
Voor Toby stond de wereld stil toen hij tijdens een vakantie in Spanje zijn vader voor zijn ogen zag overlijden. Maandenlang bleef hij thuis van school. Met steun van zijn familie en zijn beste vriendin probeert hij langzaam weer stappen vooruit te zetten, hoe klein die soms ook voelen.
Milou verloor bij een ongeluk op het schoolplein haar ringvinger. Wat in een moment gebeurde, liet diepe sporen na. Met hulp van EMDR-therapie en steun van de mensen om haar heen werkt ze aan haar herstel. Inmiddels heeft ze een vingerprothese en groeit haar zelfvertrouwen weer, beetje bij beetje.
“Deze jongeren laten iets zien wat veel leeftijdsgenoten misschien verborgen houden,” zegt presentator Anne-Mar Zwart. “Ze durven te vertellen over hun angsten, hun triggers en hun worstelingen. Dat vraagt moed. Ik hoop dat kinderen die kijken zich herkennen en merken: ik ben niet de enige. En dat ze zien dat er altijd perspectief is, hoe zwaar het ook kan voelen.”
In elke klas zitten gemiddeld drie kinderen met een trauma – vaak zonder dat iemand het weet.
Met deze serie wil de EO die stilte doorbreken. Door ruimte te geven aan eerlijke verhalen en aandacht te besteden aan geloof, vriendschap en familie, klinkt een hoopvolle boodschap door: herstel is mogelijk. En niemand hoeft er alleen voor te staan.
