Ongeluk zit in een klein hoekje. Het leven kan zo voorbij zijn. Zie die ene persoon per jaar die door een vallende tak overlijdt. Zie mijn onoplettende oversteekmoment. Zie de nare nieuwsberichten van zware ongevallen, dodelijke woningbranden met schijnbaar onbenullige oorzaken en alle afschuwelijke ziekten.

Ongeluk zit in een klein hoekje. Je kunt op dit moment geheel onschuldig en tevreden dit verhaal lezen, maar ook ieder ogenblik gebeld worden met verschrikkelijk nieuws over je naasten. Of morgen ontdekken dat je terminaal ziek bent. Of deze week de krantenkoppen bepalen: ‘Eén persoon overleden door de enige bliksemschicht van gisteravond’. Ik hoop intens van niet, maar het kan wel. Jij kunt de persoon zijn die de omgekeerde loterij wint. Het noodlot in handen hebt.

Ongeluk zit in een klein hoekje. Ja, ik praat je nu wellicht onnodig angst aan. En dat spijt me. Scrol vooral verder, het is je goed recht. De kans dat eerdergenoemde dingen met jou of je omgeving gebeuren, is namelijk superklein. Ik bedoel: hoe worden we anders gemiddeld tachtig jaar oud? Miljoenen mensen blijven in leven. Schieten ook net voor auto’s langs. En halen (in tamelijk goede gezondheid) een respectabele leeftijd.

Stilstaan bij het kunnen krijgen van ongeluk, vind ik belangrijk voor het beseffen van het hebben van geluk.

Toch vind ik stilstaan bij het kunnen krijgen van ongeluk, belangrijk voor het beseffen van het hebben van geluk. Het feit dat je dood kunt gaan, betekent ook dat je ooit het voorrecht kreeg om te leven. Dat je er nu bent. Dat je dit leest. Dat bestaansbesef mag wat mij betreft altijd winnen van doodsangst. We leven!

Ongeluk zit in een klein hoekje, maar gelukkig is de rest van de kamer groter. 💛