Afgelopen zaterdag stond er nog een column van mijn hand in het Nederlands Dagblad over de race op rechts. Dat sinds de opkomst van het populisme de strategie van middenpartijen als VVD en CDA is geweest om hard rechts te gaan sturen, in een poging de rechtse populisten van PVV en Forum de wind uit de zeilen te nemen. Ik schreef dat ik hoopte dat de draai van het CDA ook het begin inluidde van het einde van die strategie. Dat er niets te winnen is met agressie tegen islam en tegen migranten en dat ik hoopte dat het CDA het roer om had gegooid. Het einde van de race op rechts, ingeluid door de wonderlijke draai van het CDA.

Ik eindigde met de wankele hoop dat ook de VVD zich op dit punt zou bekeren, maar dat daar nog niet echt muziek in leek te zitten. Zij wilden nog als genoegdoening voor het kinderpardon 250 zeer kwetsbare oorlogsvluchtelingen laten stukgaan in hun ellende. Dat zou die andere partijen leren, moeten ze gedacht hebben. Onnavolgbaar. Het roer nog niet om. Ze hadden ook als genoegdoening meer geld voor asfalt kunnen vragen, of voor bedrijvigheid. Maar ja, je blijft hopen hè? En geloven.

En dan dit. Het houdt er geen enkel verband mee. Joram is niet van de VVD, heeft niets met het CDA en is ondanks zijn draai nog niet van gedachten veranderd over de Nederlandse verantwoordelijkheid jegens migranten, maar wel is de PVV’er moslim geworden. Was sich liebt, das neckt sich schreef iemand. En haat kan omslaan in liefde.

Wat er in elk geval is gebeurd, is dat Joram door intensieve bestudering van zijn argumenten tegen de islam die hij haatte, ontdekte dat ze gebakken lucht waren. Natuurlijk was er extremisme maar dat was geen zuivere islam, maar Middeleeuwse interpretatie die de naam islam niet waardig was. En toen boog hij de knie. Je verwacht het niet, gebeurt toch. Interessante tijden. De voormalig populist op rechts haalt zelf bakzeil.

Alles kan veranderen. Niemand hoeft leidslieden, een land, een politiek of een wereld op te geven. Dat doet de maker ook niet. ‘Blijf geloven’, zegt Jezus vanochtend tegen een Romeinse hoofdman die naar hem toe was gekomen, omdat zijn dochtertje zo extreem ziek was. Ze hadden net gehoord, na wat door Jezus geïnitieerde vertraging onderweg, dat het dochtertje was overleden. ‘Blijf geloven’, zei hij en ze liepen verder. Bij zijn huis gekomen, stuurt hij iedereen weg en in kleine kring raakt hij haar aan en staat zij op, vol leven. Blijf geloven.

En zijn eigen keuzes. Niet veel verderop in de boeken. Alleen gelaten door zijn vrienden, die hem door dik en dun zouden steunen, de enigen die hem nog geloofden, in wie hij alles had geïnvesteerd. Overgeleverd door de religieuzen in handen van de politiek om daar met haat en minachting behandeld te worden. En dan de keus om te blijven geloven. Dit staat in de brief van de Hebreeën:

denkend aan de vreugde die voor Hem in het verschiet lag, liet Hij zich niet afschrikken door de schande van het kruis. Hij hield stand en nam plaats aan de rechterzijde van de troon van God.

Reinier Sonneveld beschrijft het heel adequaat in zijn Het vergeten evangelie ( – aanrader – ) dat de machten van het kwaad alles wat ze hebben, botvierden op Jezus van Nazareth maar dat hij goddelijk blééf reageren. Ze kregen hem niet uit zijn geloof getrokken, tot en met de dood, en daar verloren ze hun terrein. Onaantastbaar blijven geloven temidden alle pijn en chaos. Die niet negeren of ontkennen, maar middenin besluiten dat goddelijk geloven de enige weg is om te blijven bestaan.

En dat blijkt ook voor derden na drie dagen als die Jezus van Nazareth in een soort overgangsvorm weer aan hen verschijnt. Met de gaten nog in zijn handen, maar niet meer beperkt tot tijd en ruimte. Klaar om de rol van wereldbestuurder op zich te nemen. Op zíjn manier. Gelovend, nooit de binnenbocht, volhardend tot het einde.

Gisteren nog de oproep tot blijven verbazen. Vandaag om te blijven geloven. En het helpt om dan wonderen te tellen. Van de bekering van Joram (of je nou blij bent dat hij moslim is geworden of niet, hij is opgehouden met het slachtofferen van islam voor alles wat er mis gaat in het land. Pure winst) en de draai van het CDA tot de kleine dagelijkse wonderen in jouw en mijn leven. Blijven geloven. Volgens de Hebreeënbrief een taak, een uitdaging, een wedstrijd. Hou vol.

Tot morgen.

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.

Deze rubriek heeft een eigen boek: Lazarus staat op. Daarin zijn de 25 mooiste ochtendgedachtes van de afgelopen tijd gebundeld en geïllustreerd door Joanne Zwart.

Lazarus staat op | Rikko Voorberg | Vuurbaak | ISBN 9789460050404 | € 17,95

Deel dit artikel: