Voordat Charlotte met de leefgemeenschap Chemin Neuf in aanraking kwam, woonde ze in een leuke flat, deed leuk werk en trok regelmatig op met haar vrienden. Het gemeenschapsleven trok haar wel altijd al. Vooral het idee om samen iets voor anderen te kunnen betekenen. Charlotte: ‘Ik bezocht verschillende gemeenschappen om te kijken of het wat voor me was en kwam ook in Chemin Neuf in Oosterhout.’

Ik koos hiermee voor een leven in gehoorzaamheid, kuisheid en armoede.

Geestelijke oefeningen

Charlotte voelt zich gelijk thuis: ‘Ik heb zelf dan wel een protestantse achtergrond, maar de dynamiek van deze katholieke groep, ook nog eens een charismatische, sprak me gelijk enorm aan. Het samen bidden, de plek voor Gods aanwezigheid, geweldig. Tijdens de stilte-retraite ontdekte ik om, in de stilte, naar Gods stem te luisteren. We volgden geestelijke oefeningen van Ignatius. Dit heeft mij veel inzicht gegeven in wie ik ben en wie God is.’ 

Het smaakte naar meer en Charlotte besluit een Chemin Neuf-cursus in Spanje te gaan doen. Nog wat trainingen en ontdekkingen verder, is het duidelijk: Charlotte wil toetreden als lid van de gemeenschap en heeft dit in september 2018 daadwerkelijk gedaan. Ze kiest voor de gemeenschap in Berlijn. ‘Ik  koos hiermee voor een leven in gehoorzaamheid, kuisheid, armoede en ik beloof dat ik me zal inzetten voor de eenheid onder de christenen.’

Loslaten

Vooral de laatste belofte is belangrijk. ‘Chemin Neuf is een katholieke gemeenschap, maar wel met een oecumenische roeping, dus we leven samen als protestanten, katholieken en orthodoxen. We proberen echt om de  eenheid onder christenen te bevorderen.’ In Berlijn werkt ze ook als gastvrouw in een studentenhuis. Ze ontmoet daar studenten uit de hele wereld. De gemeenschap biedt bovendien (stilte)retraites en huwelijkspastoraat aan.

Het samenleven kent ook uitdagingen. Charlotte was er bijvoorbeeld aan gewend zich te kunnen terugtrekken. Dit is nu ingewikkelder.  Op ieder moment heb je met elkaar te maken. ‘Samenleven is echt niet simpel. Ik stoor me soms aan anderen die geen goedemorgen zeggen, of die niet zo sociaal doen. Tegelijk leer ik dat ik soms mijn verwachtingen moet loslaten. Of erover moet gaan praten, dan komt er begrip voor beide kanten.’

‘Wat ik heel mooi vind, is dat we regelmatig in de diensten een moment van verzoening hebben. Op dat moment kun je naar iemand toelopen en opruimen wat er tussen jullie instond. Dit levert zoveel moois op, zoveel vergeving.’

Als ik geen woorden heb om te bidden, dan zijn er de anderen die voor mij bidden. 

Zingen en bidden

De tijd voor (gezamenlijk) gebed is Charlotte erg belangrijk: ‘Samen bidden vind ik het mooiste aan het gemeenschapsleven. Alles wat er speelt, in je eigen leven of in de wereld, deel je met elkaar en met God. De vaste gebedstijden zijn hierin helpend. Inderdaad, deze tijden komen heus niet altijd goed uit. Soms ben ik moe of heb ik een slechte dag. Maar de gebedstijden staan vast, dus dan zit ik daar toch weer. Als ik geen woorden heb om te bidden, dan zijn er de anderen die voor mij bidden.’ 

Ze vindt ook voldoening in het zingen van psalmen en oude liederen. ‘Hiermee staan we in een eeuwenlange traditie van geloven. Ik haal hier zoveel kracht uit. Elke keer vind ik rust en vreugde. Er is altijd wel een lijntje met God. Dit geeft mij kracht om te blijven focussen op het goede dat van Hem komt. Deze focus beïnvloedt hoe ik in het leven sta. Alles is anders als mijn hart bij God is.’

<hr/>

Chemin Neuf heeft leefgemeenschappen in dertig landen. Sinds 2016 maakt de Paulusabdij in Oosterhout hier deel van uit. Chemin Neuf omschrijft haar missie als volgt: ‘Onze Gemeenschap is geen doel op zich; de vreugde die wij delen om broeders en zusters te zijn in Jezus Christus uit zich in de gemeenschappelijke wens het goede nieuws van de Verrijzenis te verkondigen.