Hoe kleiner het gezelschap, hoe meer woorden ze uitspreekt, stelt een onderzoek. Ik kan dat van dichtbij bevestigen. Twee vrouwen die met elkaar kletsen – je komt er niet tussen. Misschien moet je dat als man trouwens ook maar niet willen.

Ik heb het afgelopen jaar wat privéonderzoek gedaan

Niettemin vraag ik me, bijvoorbeeld als ik mijn vrouw hoor bellen, weleens af wat er zo interessant is dat er 45.530 woorden in een tijdsbestek van drie kwartier aan besteed moeten worden. Ik kan me voorstellen dat er meer mannen zijn die dit van hun vrouw willen weten, maar dat ze het niet durven vragen uit angst voor een nacht op de bank.

Voor al die mannen, mijzelf incluis, heb ik afgelopen jaar wat privéonderzoek gedaan: ik heb alle telefoontjes van mijn vrouw stiekem opgenomen en op papier uitgeschreven. Van al die gesprekken heb ik een samenvatting gemaakt. Omdat het gaat over de periode van een jaar, hebben we hier een redelijk betrouwbare kern te pakken van waar een gemiddeld telefoongesprek tussen twee vrouwen in grote lijnen over gaat.

Omdat wij mannen onze vrouwen heus wel wíllen begrijpen (al gaat dit nooit lukken), deel ik hierbij de samenvatting. 

- “Ja.”
- “Ja.”
- “Ja. Nee. Ja.”
- “Jaaa. Ja.”
- “Hm hm.”
- “Ja, nee, maar dat...”
- “Ja. Ja.”
- “Maar dat ís ook...”
- “Ja, natúúrlijk.”
- “Nee.”
- “Ja, dat begrij-.”
- “Ja. Och... Jaaa...”
- “Want wat...-.”
- “Ja, dat lijkt me -.”
- “Nee.”
- “Neeeeee...”
- “Maar dat snáp ik ook.”
- “Ja.”
- “Aaaach...”
- “Jóh!”
- “Zei ze dat?”
- “Pffff...”
- “Ja, nou, dat kan ik me voo...-”
- “Sjoh...”
- “Zomaar?”
- “Nee.”
- “Dat is toch...-”
- “En hoe gaat dat nu dan?”
- “Ja.”
- “Mmm...”

- (Iets harder en langer:) “Mmmmm...”

- “Nee, want jij...-“
- “Nou, zeg dat...”

- “Ja. Nou.”
- “Oh, de bel gaat. Zal ik je vanav-...?”

- “Oké. Nou, góed je weer eens gesproken te hebben!”
- “Ja. Ja. Was echt fijn.” 
- “Ja, jaaaa, ja.”
- “Já! Doen we.” 
- “Oh, de bel gaat weer.” 
- “Ja.” 
- “Zéker! Nou, tot snel!”