“Hij heeft veel energie en kan moeilijk stil zitten in de klas.” De juf laat een stilte vallen. Ik zit bij het 10-minuten gesprek van de zevenjarige Finn, een lief mannetje met veel energie.

Finn is druk, kan zich niet concentreren en zit soms tijdens de les onder zijn stoel. “Niet expres, maar per ongeluk.” (In zijn woorden). Tien jaar geleden zou ik denken: ‘Komt dit wel goed?’ ‘Mijn kind wijkt af van het normale. Kan mijn drukke kind wel een plek vinden in de maatschappij?’ ‘Haalt dit kind überhaupt groep 8?’ En vooral: ‘Wat kan ik hieraan doen om dit kind ‘gewoon’ te maken?’

Ik ben nu 21 jaar moeder en pleegmoeder van veel verschillende kinderen. En ja, ze waren te druk, te pittig, te stil, te lief of te onbenullig. Ik heb zoveel 10-minuten gesprekken gehad waarin een juf pijnlijke stiltes liet vallen. Zoveel gesprekken gehad waarna ik me echt zorgen maakte of het wel goed kwam met dit kind. Wiebelkussens, kanjertrainingen, koptelefoons en af en toe een dagje thuis. Het is me niet onbekend.

Wiebelkussens, kanjertrainingen, koptelefoons en af en toe een dagje thuis. Het is me niet onbekend.

Gelukkig voor Finn is Nicky hem voorgegaan. Nicky is nu 18 jaar met veel energie. Een lief joch, maar vroeger een stuiterbal in de klas. Zoveel gesprekken gehad over zijn energie. Druk noemden ze hem, snel afgeleid maar ook lief, sociaal en gezellig. Deze stuiterbal sport nu op hoog niveau. Met al zijn energie. Net wat meer energie dan de rest. Dat maakt hem uniek, speciaal. Dat is zijn kracht, zijn talent.

Nee, het is niet handig in een klas; dat drukke, pittige of stille kind. Maar ervaring leert me dat juist wat tijdens die 10-minuten gesprekken als lastig naar voren komt, weleens het talent en de kracht kan zijn in de toekomst.

Na de stilte zeg ik tegen de juf: ”Ik denk dat Finn een hele goede voetballer wordt, met net wat meer energie dan de rest!”

*De jongen op de foto is niet Finn

• 

  Column van een pleegmoeder over bloemen in hemelse ecoline

  Column van een pleegmoeder over bloemen in hemelse ecoline