Toen ik tijdens mijn studie Theologie het vak Christelijke Spiritualiteit volgde, kwam ik voor het eerst in aanraking met mindfulness oefeningen. In een van de meer praktische lessenkregen we een eenvoudige opdracht: neem een rozijn en bestudeer deze aandachtig.

Ik hield de rozijn in mijn hand. Voelde de plooien onder mijn vingers. Bracht de rozijn naar mijn neus en rook eraan. Keek ernaar alsof ik nog nooit een rozijn had gezien. Pas daarna mochten we hem in onze mond leggen en langzaam proeven. Een simpele handeling die we elke dag meerdere malen uitvoeren – even iets eten – werd ineens een ervaring.

Een simpele handeling – even iets eten – werd ineens een ervaring

We zijn zo gewend om voedsel gedachteloos naar binnen te schuiven, dat deze oefening me liet ervaren hoe rijk eten eigenlijk is. Hoe het vraagt om aandacht, aanwezigheid en bewustzijn. Sindsdien sta ik vaker stil bij welke weg een voedingsproduct al heeft afgelegd voordat het op mijn bord ligt. Maar ook te voelen en ervaren hoe het mijn lichaam en geest wel of niet voedt.

Dankbaarheid voor voedsel zit ‘m niet altijd in groots en meeslepend.
Maar soms juist als vertraging.

Deze week nodig ik je uit om rondom etenstijd bewust stil te staan bij voeding. Om niet alleen te eten, maar te ervaren.

• 

  Van eetstoornis tot glutenvrij kookboek: ‘Hoe leuk is het om te ontbijten met taart?’

  Klik hier