In de kerstuitzending Stralend Kerstfeest – Night of the lights vertolkt actrice en presentatrice Dolores Leeuwin op een podium het verhaal van Maria, op hedendaagse wijze. “Ik zou niet zeggen dat ik op Maria lijk, maar de kracht om dichtbij jezelf te blijven herken ik.” Dolores kwam er namelijk nog geen tien jaar geleden achter dat ze hoogbegaafd is. Over deze ontdekking en haar connectie met het kerstverhaal vertelt ze.
Wat betekent het kerstverhaal voor jou?
“Allereerst moet ik even zeggen dat ik deels met de Bijbel ben opgevoed. Mijn moeder ging wel naar de kerk, maar toen ik jong was, vertelde ze daar niet zoveel over. Ik heb de Bijbel wel eens gelezen. Op een bepaalde manier was ik gefascineerd door de Bijbelverhalen en de bijbehorende symboliek. Het kerstverhaal gaat voor mij over samen zijn, warmte, licht, hoop en een nieuwe start.”
Wat voor rol speelt Maria voor jou in het kerstverhaal?
“Maria is een sterke vrouw. Het is nogal wat als er ineens een engel aan je verschijnt en zegt dat je een kindje gaat krijgen. Het zal je maar gezegd worden. Dan moet je met goed fatsoen gaan volhouden dat er echt niks is gebeurd. Dichtbij jezelf blijven en je kind beschermen, al roept de hele buitenwereld wat anders. Dat zeg ik vanuit mijn perspectief in deze tijd.”
Maria wordt in het verhaal voor het eerst moeder. Je bent zelf ook moeder, hoe was het voor jou om een kind op de wereld te zetten?
“Dat was zonder twijfel het mooiste moment uit mijn leven. Toen mijn vruchtwater brak, kreeg ik een adrenalinekick. Iedereen zei dat ik rust moest nemen, maar ik kon alleen maar denken: hij komt eraan! Onderweg naar het ziekenhuis stonden we in de file. Ergens vond ik dat wel grappig, maar het was best pijnlijk ondertussen met die weeën. Mijn zoon werd uiteindelijk geboren in het ziekenhuis. Toen ze hem in mijn armen legden kon ik alleen maar naar hem kijken. Ik zat echt op de spreekwoordelijke roze wolk.”
Herken je ook iets van Maria in jezelf?
“Ik zou niet zeggen dat ik op Maria lijk, maar de kracht om dichtbij jezelf te blijven herken ik wel. Zeker nadat ik er op mijn 41e achter kwam dat ik hoogbegaafd ben. Ineens was mijn gedrag dat voorheen buiten de norm viel verklaarbaar. Al die jaren dacht ik: er is iets mis met mij. Waarom doe ik niet wat de rest doet? Ben ik dan echt zo tegendraads? Ik was mezelf continu aan het bevragen. Toen bleek dat ik hoogbegaafd ben, was dat een bevestiging dat ik anders ben. Ik snapte ineens de wereld om mij heen en mezelf.”
Ik wil niet meer dat anderen invloed hebben op mijn beslissingen
Op welke manier ben je dicht bij jezelf gebleven?
“Als je anders bent, denkt en doet dan het gros van de mensen moet je sterk in je schoenen staan om bij jezelf te blijven. Anders kletsen andere mensen je omver. Toen ik jonger was liet ik me wel eens meeslepen met beslissingen waar ik het eigenlijk niet mee eens was. Omdat iedereen het deed, deed ik het ook. Vanaf het moment dat ik wist dat ik hoogbegaafd ben wilde ik niet meer tegen mezelf in gaan. Al denkt heel de wereld dat iets wel zo is, als ik denk van niet, moet ik het gewoon niet doen. Ik wil niet meer dat anderen invloed hebben op mijn beslissingen.”
Hoe merkte je dat je anders was?
“Hoogbegaafdheid zit in alles. Hoe je redeneert, hoe je mensen benadert, hoe snel je schakelt, hoe je naar de wereld kijkt en ga zo maar door. Zo is gebleken dat ik vrij snel kan schakelen en dingen door heb. Als je dat sneller doet dan gemiddeld denk je tegenover de ander: schiet eens op, dat snap je toch wel. Nu begrijp ik hoe het komt dat die persoon het nog niet snapte en ik wel. Bij mij gaan er dan meteen vijfentwintig lichtjes aan en komen er allemaal mogelijkheden naar boven drijven die ik kan combineren.
Ik sloot mij op in mijn eigen wereldje
Ik ben daarnaast heel prikkelgevoelig. Tijdens het stappen ging ik altijd met mijn rug tegen de muur staan. Ik wilde niet al die prikkels om mij heen en wilde zien wat er voor mij gebeurde. Wanneer de prikkels mij toch echt te veel werden trok ik mijzelf terug. Op een feestje ging ik dan bijvoorbeeld een boek lezen. Ik sloot mij op in mijn eigen wereldje tot dat ik het weer aankon.”
Het jaarthema van Eva is: Ik ben… Weet jij wie je bent?
“Nu wel. De bevestiging dat ik daadwerkelijk anders ben dan gemiddeld gaf toestemming om mij te gedragen naar wie ik ben. Ik kon er niks aan doen dat ik mij zo gedroeg en anderen zagen dat nu ook. Zien en gezien worden is ook waar ik voor sta. Iemand echt in essentie zien en zo zelf gezien worden. Ik ben altijd op zoek naar: wie ben je en wat drijft je? Dat is mijn leidraad in het leven. Of zich dat nou uit in presenteren, de klussen die ik doe of in het schrijven. Als je antwoord kunt geven op deze vragen, kom je namelijk veel dichterbij jezelf.”
Ben je ook wie je wilt zijn?
“Zeker weten. Ik voel me goed en doe dingen die ik leuk vind. Natuurlijk komen er ook dingen voorbij die ik niet altijd leuk vind, maar dan denk ik juist: wat kan ik hiermee doen? Ik kies ervoor om de positieve kant te zien. Als ik kijk naar de toekomst hoop ik dat ik mezelf verder mag ontwikkelen zoals ik nu ben. Wat ik dan precies aan het doen ben, weet ik nog niet. Als zien en gezien worden er maar op van toepassing is. Dat kan variëren van stukken schrijven en interviewen tot het sparren met directeuren over hun bedrijf.
Als ik nu al ga bedenken wat ik per se over vijf jaar wil bereiken doe ik oogkleppen op bij mezelf. Dan zou ik bijvoorbeeld iets afwijzen omdat dat niet bij mijn bedachte plan hoort. Terwijl, nu spreek ik mensen die ik vorige maand nog niet eens kende en van wie ik denk: wat ben jij leuk zeg. Door zo door het leven te gaan merk ik dat mijn wereld zoveel rijker en groter wordt op een manier die ik van tevoren niet had kunnen bedenken.”
De kerstuitzending Stralend Kerstfeest is Eerste Kerstdag om 20:30 te zien op NPO1.
