Interview
Leestijd: 3 minDoor Elodie Harreman
Toen acteur en zanger Milan van Waardenburg gevraagd werd om in The Passion te spelen, kwam een droom uit. “Maar dat ik de rol van Jezus mag spelen, had ik nooit verwacht. Wat een eer!”
‘Ontzettend verrast’ was Milan toen hij de mail binnenkreeg waarin hij voor de rol van Jezus in The Passion werd gevraagd. “Het stond altijd al wel op mijn lijstje. Hoe vet zou het zijn als ik ooit in The Passion zou mogen spelen? Maar dan dacht ik eerder aan een discipel dan aan Jezus”, vertelt hij.
De verrassing zat ’m vooral in Milans eigen religieuze achtergrond. “Ik ben namelijk niet religieus opgevoed, maar ik dacht meteen: dit moet ik doen. Ik wist: hierin kan ik groeien. Natuurlijk volgen er vooraf wel een heel aantal gesprekken, en ik dacht nog: als jullie verwachten dat ik veel kennis heb van het geloof, dan ben ik niet de juiste persoon. Maar dat bleek helemaal niet nodig.”
“Ja, samen met twee andere acteurs. Dat is vastgelegd in een podcast. Dat was echt een geweldige aanvulling op mijn voorbereiding. Ik kwam daar binnen als iemand die zichzelf redelijk ongelovig noemde, maar door het gesprek aan te gaan, merkte ik dat er veel meer in mij zat dan ik dacht.”
“In de laatste aflevering zeg ik: ik zit nu als gelovig iemand aan tafel. Dat betekent niet dat ik ineens elke zondag naar de kerk ga of dat de Bijbel mijn houvast is. Maar door erover te praten, ontdekte ik dat ik al veel meer bezig was met bezinning dan ik dacht. Dat vond ik heel bijzonder om te ervaren.”
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meerWaarover Milan het zoal heeft? “Ik mediteer vaak in stilte. En dat heeft veel overeenkomsten met bidden: de stilte opzoeken, naar binnen keren. En ik schrijf elke avond een soort reflectie, een brief aan mijn overleden oma. Dat doe ik al bijna een jaar. Voor mij is dat ook een vorm van bidden.”
Ik dacht: ik moet het eerst snappen voordat ik erin kan geloven
“In het begin zat ik nogal vast in mijn hoofd. Ik probeerde alles te begrijpen: wie is Jezus precies, hoe zit het met God, hoe werkt dat? Ik dacht: ik moet het eerst snappen voordat ik erin kan geloven.”
“Maar na een paar afleveringen kwam er een omslag. Ik besefte: je hoeft niet alles te begrijpen om ergens in te kunnen geloven. Dat was echt een eyeopener. Ineens begreep ik veel beter waarom mensen zich vasthouden aan een geloof, een gemeenschap, de Bijbel. Waar ik eerst zei: dat is niet mijn weg, zeg ik nu: misschien is dat wel ook mijn weg. Het is een zoektocht, en ik sta daar open in.”
