Lize (foto boven) is 33 en beheert Vriendinnen Online, een website volledig in het teken van vriendschap. Zij ontmoette Anne-Mar in de tweede klas van de middelbare school.

Lize: “Als haar ouders op vakantie waren, hielden we een aantal keer feestjes bij haar thuis. Dan rolden we het kleed in de woonkamer op, schoven alle banken en tafels aan de kant en feestten tot in de vroege uurtjes door. Er bleven dan veel mensen slapen en de dag daarna gingen we met iedereen die er nog was, het huis schoonmaken. We pakten dan alle schoonmaakmiddelen die we konden vinden zodat het er weer helemaal spic en span uitzag. Ik weet nog steeds niet of haar ouders dit weten, haha!

Pubergrappen

Anne-Mar is ontzettend zorgzaam. Ze kan echt met je bezig zijn als er iets speelt. Dan belt ze nog een extra keer, luistert ze naar je, denkt ze nog een keertje aan je, dat soort dingen. Als het niet helemaal lekker gaat, dán is Anne-Mar er.

Dat vanzelfsprekend bij elkaar zijn van de middelbare school is natuurlijk veranderd. Nu maken we bewust tijd voor elkaar. Ten opzichte van vriendschappen die op latere leeftijd ontstaan zijn, geeft dat stukje geschiedenis wel een extra meerwaarde. Van onze eerste bijbaantjes, tot vakantieliefdes, onzekerheid en pubergrappen… we kennen elkaar door en door!”
 

Laura: 'Om een beetje actief te blijven, wandelen we'

Laura (34, orthopedagoog) ontmoette Anne-Mar in 2004 tijdens de studie Media en Entertainmentmanagement in Haarlem. Het klikte meteen.

Laura: “We kunnen een soort klankbord zijn voor elkaar. Ik vind het heel fijn dat zij weet hoe ik in elkaar zit en dingen in perspectief kan zetten als ik dat nodig heb. Toen ik was bevallen van mijn kindje en we weer thuis waren, stond Anne-Mar op de stoep met een enorme bak macaroni. Zodat we niet ook nog hoefden te koken. Echt ontzettend lief en typisch Anne-Mar!

Anne-Mar kende Roger (nu haar man) al ongeveer een jaar voordat wij elkaar ontmoetten. Ze waren eerst gewoon goede vrienden, dus het is vrij natuurlijk iets geworden. Ik weet nog wel dat Anne-Mar vertelde dat ze hem leuk vond en dat ik toen dacht: ‘Hij is wel wat jong…’.

Huisvriendin

Tijdens de studietijd kreeg ik de bijnaam ‘huisvriendin’. Toen Anne-Mar en Roger uiteindelijk in Amsterdam woonden, kwam ik regelmatig bij hen over de vloer om een hapje te eten. Roger kookte dan vaak. Die avonden voelden erg gezellig en vertrouwd.

We zien elkaar nog steeds één keer in de twee weken. Om een beetje actief te blijven, gaan we dan een stuk wandelen. We praten vijf kwartier in een uur; we hebben elkaar altijd ontzettend veel te vertellen. Meestal is dat niet voldoende, dus vervolgens bellen we nog een uur per week met elkaar!”