We spreken over de voordelen van moderne media. ED4K is een vondst! Je hoeft niet meer zelf voor te lezen. Je zet de podcast aan bij het hoofd van je kind en je kunt zelf intussen een wasje ophangen of even bellen met je schoonmoeder, terwijl de geloofsopvoeding zich automatisch voltrekt! Heerlijk.

Daarna kwam het op onze eigen geloofsopvoeding. Hoe was die? Er werd voorgelezen uit een niet zo kindvriendelijke kinderbijbel, waarin alle (dus ook de gruwelijke) verhalen werden verteld. We memoreerden legendarische momenten van Bijbellezen die schipbreuk leden omdat we de slappe lach hadden. Of die keer dat mijn vader mij tot de orde riep tijdens het lezen: “En Mozes zeide tot het volk: ‘TIM, houd op!’” En altijd de kans op een spontane quiz na de Bijbellezing met maar één vraag: “Wat was het laatste woord?” (En dan maar hopen dat je had opgelet.)

Wat we ons vooral herinnerden, was dat het gewoon was: we lazen ‘gewoon’ uit de Bijbel, we baden ‘gewoon’, we gingen ‘gewoon’ naar de kerk. Zonder dat onze ouders erop hamerden hoe belangrijk het allemaal wel niet was. Geen gepreek na de Bijbellezing. Dat was paarlen voor de zwijnen geweest. Bijbellezen, bidden, klaar. Zo deden we dat gewoon. Het bijzondere aan gewoonten is dat ze je onbewust vormen. De verhalen haakten in onze hoofden, zijn ons dierbaar geworden. Dat realiseerden we ons tijdens het gesprek. Het is er niet ingeramd (goddank!), maar was gewoon onderdeel van het leven. Dat blijkt krachtiger dan het lijkt.

Nieuwe tijden hebben nieuwe vormen. De kind-onvriendelijke kinderbijbel maakt plaats voor nieuwe kinderbijbels en zelfs podcasts. Elke generatie breekt zich het hoofd over de geloofsopvoeding. Wijze les uit onze jeugd: Doe gewoon! Lastig? Zet ED4K aan en luister mee.

Tip van mijn zus en mij: gewoon doen.