In het eerste seizoen werd Bert bijgestaan door zijn vriendin Roos. Zij werkte in een garage en nam de telefoontjes van de kinderen aan. Later kreeg Bert in zijn taxi de sprekende computer Compi, die hem vertelde waar hij naartoe moest. Welk probleem of wens het kind ook had: Bert zorgde altijd voor een oplossing.

Hieronder vind je de allereerste uitzending van ‘Bert’s Yellow Cab’. Deze komt dus uit 1995(!). In deze aflevering gaat Bert langs bij Niels. Hij is namelijk het adres van zijn vriendje kwijt, omdat hij verhuisd is. Ook is er tussendoor de vaste rubriek ‘Op het olievat’ waarin andere kinderen van zich laten horen over verschillende onderwerpen. Of Niels zijn vriendje uiteindelijk heeft gevonden… bekijk het hieronder!

Op de bonnefooi

Het was in het begin van zijn carrière toen presentator Bert van Leeuwen werd gevraagd mee te werken aan dit programma. Hij weet het nog als de dag van gisteren. ‘’Ik vond het toen al zo’n leuk programma om te gaan doen, want ik vind werken met kinderen al gewoon geweldig’’, geeft hij - terugdenkend aan een mooie periode - aan. ‘’Het bijzondere van dit programma was dat er heel veel op de zogeheten ‘bonnefooi’ gebeurde’’, vervolgt hij. ‘’Het ging er soms zeer onvoorspelbaar aan toe. Voor mij was het een hele nieuwe manier van tv maken en daarom heb ik er ook veel van geleerd toentertijd.’’

Improviseren

De opnames bestonden voor Bert uit een hoop improvisatiewerk. ‘’Je kwam ineens in een klas vol kinderen terecht en dan ging het altijd nét even anders dan je van tevoren bedacht had’’, lacht hij. Maar het zette ook de toon voor de verdere loopbaan van de presentator. ‘’Ik zei laatst nog tegen iemand dat ik hierdoor - denk ik - ook andere, soortgelijke, programma’s ben gaan doen. Het ligt mij ook wel om dingen al improviserend te doen. Kijk maar naar Het Familiediner! Daarnaast zijn het programma’s waarbij je ook echt mensen helpt en hen iets leuks bezorgt. Ik vind het mooi om daaraan mee te werken. Je kan wel zeggen dat ‘Berts Yellow Cab’ een voorloper is geweest van alle programma’s die ik daarna heb mogen doen.’’

Geheim ontrafeld

De sprekende computer Compi kan Bert zich ook nog goed voor de geest halen. ‘’Je moet je voorstellen: dit programma is al zo oud, dat er nog niet eens TomToms waren!’’, lacht Bert. ‘’We hadden bedacht om in de ‘yellow cab’ een soort spraakcomputer te maken die de weg wees. Moet je nu eens zien wat voor voorloper we eigenlijk waren!‘’ De stem van Compi werd ingesproken door Milouska Meulens, die later lang het Jeugdjournaal gepresenteerd heeft. ‘’Zij lag op de grond, buiten beeld, het stemmetje ‘live’ uit te voeren. Het was allemaal echt een beetje houtje-touwtje en dat maakte het leuk.’’

De ‘yellow cab’ was dan ook een échte oude, Engelse taxi, die in de kleuren van een Amerikaanse taxi was gespoten. ‘’De taxi ging regelmatig kapot’’, vertelt Bert. ‘’We deden in de aflevering dan alsof het zo was, maar het was echt het geval’’, lacht hij. ‘’Hij kon ook geen lange afstanden rijden, dus zodra de taxi uit beeld reed, ging deze op een trailer en werd hij naar de volgende bestemming gebracht. Achteraf gezien was het best een gek programma om op te nemen. Op de goede manier!’’

‘Dan realiseer je je pas hoe lang het geleden is’

Nu, zo’n 25 jaar later, komt Bert nog steeds mensen tegen die als kind in een aflevering zaten. ‘’Dan realiseer je je pas hoe lang het geleden is.’’ Hij weet zelfs nog een leuke anekdote te vertellen: ‘’De zoon van één van de cameramannen wilde in militaire dienst, maar de beste jongen zou te lang worden om aangenomen te kunnen worden. Als verrassing mocht hij daarom een dagje meerijden op een militair oefenterrein om hem toch het gevoel te geven dat hij daarin geweest was. Nu is deze jongen uitgegroeid tot een volwassen man én is hij ook cameraman, dus ik kom hem nog regelmatig tegen tijdens opnames en dan hebben we het er nog over dat hij ooit in mijn programma zat.’’

Wijze les

Bert heeft ook een aantal dingen geleerd van het programma. ‘’We ontdekten op een gegeven moment dat je het smoesje om iemand ergens weg te krijgen nooit mooier moet maken dan de verrassing zelf’’, beaamt hij. Dat heeft wat context nodig: ‘’We hadden een jongen in het programma en hij vond een meisje uit zijn klas leuk. Dit wilde hij gaan zeggen tegen haar. Hij was verkleed als een American Football player, volledig onherkenbaar, maar wat bleek: dat meisje was helemaal in extase dat ze één of andere bekende speler zou gaan ontmoeten. Totdat het jongetje uit het pak kwam… Dat was een echte domper voor het meisje. We beseften: dat moeten we niet meer doen.’’

Nog een seizoen?

Al met al weet Bert nog van alles te vertellen over deze leuke periode in zijn leven. ‘’Het werken met kinderen, het onverwachte en het ter plekke nog dingen moeten regelen; ja, ik vond het echt een heel leuk programma om te maken. Kinderen zijn gewoon heerlijk onvoorspelbaar en dat is leuk. Zo weet ik bijvoorbeeld ook nog dat er een kind bij mij in de auto zat, de cab stond natuurlijk weer op de aanhangwagen en de kinderen reden dan met mij mee, en dat ik dacht: ‘Ik moet het wel een beetje gezellig maken en het gesprek aanhouden’. Maar na vijf minuten zei het kind: ‘Mag de radio wat harder?’ Hoe eerlijk wil je het hebben!’’, lacht Bert. ‘’Als ze zouden zeggen: ‘Wil je het programma weer maken?’, dan zou ik het zo doen! Nog één seizoentje… dat lijkt mij enig. We hebben drie seizoenen mogen maken en het plezier tijdens de opnames is iets wat mij altijd zal blijven bijstaan.’’