De ziekte duwt mijn vader steeds meer op een eilandje
Blog Elbert Smelt
Leestijd: 3 min
Vorige keer was het m’n moeder, nu zit ik met m’n vader op de poli. Tja, we willen allemaal oud wórden, maar oud zíj́n is een hele kunst. Zoveel wordt me wel duidelijk de laatste tijd.
M’n vader is kind aan huis in dit ziekenhuis met zijn parkinson. “Ik schrijf m’n column wel bij jou, pa”, zei ik over de telefoon, en ik reed naar ’m toe. Nu, in de wachtkamer, pak ik m’n laptop erbij en zoek naar inspiratie. Een vraag schiet me te binnen: “Wat bedoelt Jezus eigenlijk met: ‘U zult de Heer uw God liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand?’” Meteen een mooie afleiding voor de pijn die hij heeft.
