Karin is moeder van drie jongens: Stef (5), Gijs (3) en Teun (1). Zij en haar man Hylke willen vooral kijken naar wie het kind is, in plaats van wat hij doet. Daarom voeden ze hun zoons op vanuit de visie ‘onvoorwaardelijk ouderschap’. In deze opvoedwijze stel je geen voorwaarden aan je kinderen om iets te bereiken; dat betekent dus dat kinderen niet gestraft worden en zo min mogelijk beloning krijgen. Zo krijgen de kinderen alle ruimte om zichzelf te ontwikkelen.

Strafregels schrijven

Jurrien gelooft juist in een ouderwetse opvoeding waarin vader en moeder de baas zijn. Als vader van zes kinderen houdt hij van regels. Ook straf hoort daar voor Jurrien en zijn vrouw Janet bij. “Er horen consequenties bij gedrag”, vinden ze. Zo moeten de kinderen weleens strafregels schrijven, even ‘afkoelen’ op hun kamer of hun mobiele telefoon inleveren.

‘Er worden veel prinsjes en prinsesjes gecreëerd’

Waar Karin strijd of discussie met haar kinderen wil vermijden, gaat Jurrien dit niet uit de weg. “Ik zeg weleens tegen Janet dat er in deze tijd veel prinsjes en prinsesjes gecreëerd worden. Maar het leven is soms keihard. Als ze wat groter zijn, lopen ze misschien tegen een muur.”

Karin hoopt dat haar kinderen dankzij haar opvoeding leren om bij weerstand in verbinding te blijven: “Niet hard tegen hard, maar dat ze zoeken naar andere manieren om zoiets op te lossen.”

Geloofsopvoeding

Jurrien en Janet runnen niet alleen een gezin, maar ook een buurthuis. “Wij geloven in de liefde van Jezus en we droomden ervan om die liefde uit te delen door wie we zijn en wat we doen”, vertelt Janet in de aflevering. Ook in de opvoeding speelt het geloof een belangrijke rol. Zo nemen de ouders na het eten de tijd om samen met hun kinderen te bidden en te zingen.

Bij elkaar over de vloer

In ‘Hoe gaat dat bij jullie thuis’ kijken Karin en Jurrien allebei een dag mee in het huis en leven van de ander. Hoe geven deze ouders – vanuit heel verschillende opvoedstijlen – vorm en inhoud aan hun liefde voor de kinderen?