Caroline Darian (45) is de dochter van Gisèle en Dominique Pelicot, maar gebruikt voor haar memoire haar schrijverspseudoniem. In het dagelijks leven heeft Caroline de achternaam van haar man. In haar memoir Ik zal hem nooit meer papa noemen blikt ze terug op het eerste jaar na de arrestatie van Dominique in 2020. In een interview met LINDA. vertelt ze hoe het nu met haar gaat.

‘Het moet bijdragen aan verandering’

Caroline vindt het belangrijk dat de onderwerpen verkrachting en consent op de maatschappelijke kaart worden gezet. Daarom deelt ze haar verhaal met de media, ondanks dat het uitputtend voor haar is. “Ik vind het prima om over mijn familie te praten, zolang zo’n gesprek maar verder gaat dan dat”, legt Caroline uit aan LINDA.

“Het moet bijdragen aan verandering. Hoe zorgen we ervoor, nu de rechtszaak voorbij is, dat dit onderwerp van gesprek blijft? Wat kunnen we doen voor de talloze slachtoffers van chemische onderwerping [het drogeren van een persoon zonder hun medeweten red.] die níet zichtbaar zijn? Ik voel een diepe verantwoordelijkheid me daarvoor in te zetten. Als we op beleidsmakers moeten wachten, weet ik dat er niets gebeurt.”

Als we op beleidsmakers moeten wachten, weet ik dat er niets gebeurt

Weinig contact met Gisèle

Ondanks dat Caroline in haar memoir lovende woorden schrijft over haar moeder, staat het contact met Gisèle Pelicot nu op een lager pitje. “Na onze vader zijn we nu ook onze moeder verloren”, zegt ze in het interview. Caroline focust zich nu vooral op haar eigen leven met haar man en zoon, want haar moeder kan haar niet steunen. “Dat is wat het is. Ik weet dat het heel goed met haar gaat, dat zeker, maar het is moeilijk om die goede band die we ooit hadden, te behouden”.

Steun van haar broers

Gelukkig vindt Caroline wel steun bij haar twee broers David (50) en Florian (38). “Ik ben heel hecht met mijn twee broers. David helpt me zelfs met mijn stichting, wat ik heel prettig vind. Hij is tenslotte een man, die hebben we óók nodig in de strijd tegen chemische onderwerping”. De stichting waar Caroline het over heeft, is een bewustmakings- en preventiebeweging met de vanuit het Frans vertaalde naam: Drogeer me niet: Stop de chemische onderwerping. 

Lees verder onder de foto's.

Spreek je uit

Als bemoediging roept Caroline vrouwen die vermoedens hebben dat zij gedrogeerd zijn op om zich uit te spreken. “Je mág die twijfels hebben en je mág het onderzoeken als iets niet helemaal duidelijk is. En alsjeblieft, als iemand jou ooit iets moeilijks vertelt over bijvoorbeeld een familielid, neem hen serieus. We zijn geneigd te denken dat zoiets niet voorkomt in onze families. Ik heb helaas geleerd van wél".

• 

  Leren liefhebben na seksueel misbruik: 'Ik weet eindelijk wat liefde is'

  Leren liefhebben na seksueel misbruik: 'Ik weet eindelijk wat liefde is'