Wie Cynthia ontmoet, kan niet om haar verzorgde uiterlijk heen. Haar kleurrijke combinaties roepen soms vragen op, heeft ze gemerkt. Want zou een theoloog niet vooral de focus op het geestelijke moeten leggen? “Ik snap de reflex, alleen vind ik het ook wel een beetje te simpel. We zijn immers zo geschapen dat we reageren op wat onze zintuigen waarnemen. Vaak neemt men eerder iets aan van een verzorgd persoon dan van iemand die erbij loopt als een schoffie. Zo functioneert de mens nu eenmaal.” 

Een buitenbeentje

De overtuiging dat uiterlijk ertoe doet, gaat terug naar haar jeugd. De geboren en getogen Rotterdamse groeide op als vrijwel enige gekleurde persoon in haar omgeving. “Ik leefde in een volledig witte wereld en daar viel ik – niet altijd in positieve zin – op. Ik voelde me echt een buitenbeentje. Ging het op school over schoonheidsidealen, dan werden er nooit kenmerken genoemd die op mij van toepassing waren. Zodoende hechtte ik niet veel waarde aan mijn schoonheid en daar moest ik mijn weg in vinden.” 

De omslag kwam in 2009. Met haar gezin verhuisde ze naar Curaçao en daar wist ze niet wat haar overkwam. “Zodra ik de deur uitliep, kreeg ik meteen een complimentje van iemand over mijn uiterlijk. Ik vond dat zo’n verademing; het gaf me het zelfvertrouwen om me niet langer te verstoppen. Met steeds meer plezier liet ik zien dat ik iemand ben die van kleur, van verzorging en ja, ook van mooie nagels houdt.” 

Flamboyante verschijning

Drie jaar later kwam ze terug naar Nederland. In plaats van zich opnieuw te verstoppen, besloot ze zich ook in kerken niet anders voor te doen dan ze is. “Ik ging theologie studeren en begon voor te gaan in diensten. Mensen zijn vaak gewend naar een witte man in een stijf pak te kijken. Het contrast met mij als flamboyante verschijning is dan natuurlijk enorm. En het leuke is dat ik overwegend positieve reacties krijg – op een enkele zuurpruim na.” 

Volgens Cynthia is er nog een voordeel. “Voor sommige vrouwen die op mij lijken is het echt een eyeopener dat ze zich ook zo kunnen kleden. Christenen in Nederland zijn er in alle kleuren en achtergronden en dus moet dat ook zichtbaar zijn op de kansel.” 

• 

  ‘Het was gewoon geen optie, want ik ben een zwarte vrouw’

  ‘Het was gewoon geen optie, want ik ben een zwarte vrouw’

Roze of oranje met neongeel

Toch gaat het Cynthia niet om uiterlijk alleen. Haar nagels laten verzorgen is een vast rustmoment in een druk bestaan vol pastoraat, preken en het gewone leven. “In dit werk moet je uitkijken dat je emmertje niet overloopt.” Daarom struint ze eerst Pinterest af voor inspiratie en neemt ze vervolgens twee uur volledige ontspanning bij de nagelstylist. “De wereld staat dan echt even stil. Het is bijna therapeutisch.” 
Met na afloop nagels als kleine kunstwerkjes, vaak afgestemd op het seizoen of de kerkelijke kalender: in de lijdenstijd rustig, in de zomer uitbundig. “Dan kies ik zonder pardon voor roze of oranje met neongeel. Lekker hieperdepieper.” 

• 

  Dominee Jan Bos voetbalt ter ontspanning: 'Soms floept er na een slechte pass iets onwelgevalligs uit'

  Dominee Jan Bos voetbalt ter ontspanning: 'Soms floept er na een slechte pass iets onwelgevalligs uit'