Wat kun je soms uitkijken naar een paar vrije weken. Als een soort oase in de drukte van het bestaan. Even een rustmoment, waarin je je kunt laven aan een goed boek. Aan goed gezelschap. Aan goede gesprekken. Om na te denken over je relaties, met God en met mensen om je heen. Tijd hebben voor een flinke wandeling in je eentje. Voor genieten van de zon, met een espresso binnen handbereik.

Ik zeg het wel vaker: het zit een beetje in mijn aard om altijd maar door te gaan. Ik ben gezegend met heel veel energie en ik functioneer goed als er lekker wat druk op de ketel staat. Als ik niet oppas, ga ik maar door en ongemerkt neem ik soms die houding ook mee op vakantie. Dan heb ik de neiging om van alles te gaan ondernemen. Dit stadje bezoeken, dat strandje bewonderen, die route rijden, dat museum bekijken…

We hebben dit jaar een behoorlijk gevarieerde vakantie, maar we zitten ook een paar dagen op een eiland. Hier hoeven we niets, even gas terug. We zitten lekker omsloten; hier hoef ik niet de horizon achterna te jakkeren. Hier kan ik even stilstaan en genieten van mijn eigen oase.

Over oases gesproken: vrijdagavond 2 augustus is een nieuwe aflevering van de reisserie Oases te zien, waarin Kefah Allush op zoek gaat naar unieke, afgelegen of verrassende parels. Hij reist onder andere naar Chili, Egypte en naar het Indonesische eiland Flores, waar hij innemende mensen ontmoet, boeiende gemeenschappen bezoekt en in adembenemende landschappen komt.

Of het nu gaat over letterlijke of figuurlijke oases, ik wens je een zomer toe waarin je kunt stilstaan en tot rust komt.