Er moet nog een koppelstuk bij waar een dopje op geplaatst moet worden, maar dat is ‘een klusje van niets’. Zijn advies voor deze onbenullige taak: ‘dan moet je even een handig mannetje vinden’. Zuslief en ik kijken elkaar aan. Mannetje? Waarom geen handig vrouwtje? Er staan er namelijk twee voor zijn neus.
Een beetje perplex kopen we er nog twee volle gasflessen bij. De man waarschuwt ons scheef lachend: ‘Ze zijn wel heel zwaar hoor, meisjes.’ De laatste keer dat iemand mij ‘meisje’ noemde was ruim 10 jaar geleden toen ik als puber per ongeluk op schoot bij een overenthousiaste sinterklaas belandde.

Een beetje trots

Vandaag zijn we stiekem fysiek erg moe. Maar met geheven hoofd tillen we allebei met één hand een fles op en lopen we fier de winkel uit. Om vijf meter verder achter wat gemeentelijk groen de flessen neer te laten komen op de stoep. Even buiten het zicht uitpuffen. Slap zijn we niet per se, een beetje trots wel. En inmiddels ook een beetje moe van alle vooroordelen waar we als twee bouwende vrouwen soms mee te maken krijgen. Terwijl Margareth Thatcher al zei: ‘If you want something said, ask a man. If you want something done, ask a woman.’ Wat een gesprek over een gaskraan al niet in je los kan maken. 

Wat je niet kunt, kan je leren

Vol verbazing merkten we dat het beginnen aan zo’n project ook een vloedgolf aan onbewuste en bewuste seksistische opmerkingen in gang zette. Van overbodige vragen als: ‘Weet je wel dat dit gevaarlijk gereedschap is?’ tot lege beweringen als het gewaagde ‘Je hebt de leeftijd voor kinderen’. 

Toen we het plafond oudroze sausden werd de vraag gesteld: ‘Jullie zijn toch niet zo meisjesachtig, of wel?’ Er werd een reactie verwacht. Een beknopt overzicht van meisjesachtige aspecten aan ons leven en voorkomen. Iets dat de roze tint zou kunnen verklaren op het plafond van dit met latex besmeurde en bezwete volk. Na een moment van stilte stamelde ik mijn standaard intelligente reactie: ‘Oh.’ En daarna: ‘We zijn vooral heel erg druk, dus we moeten helaas verder. Nog nog een fijne dag.’ Pick your battles. 

Maar goed, om het positief te benaderen; vijftig jaar geleden zou het nog ongehoord en ondenkbaar zijn geweest om als twee vrouwen een huis te bouwen. Niet-stereotype gedrag vertoonde je in het geheim. Maar onze moeder heeft het er goed ingeprent; wat je niet kunt, kun je leren. En hoe meer tegenstand, hoe harder je je ergens in kunt vastbijten.  

We zijn mensen

Feminist ben ik nooit geweest, maar inmiddels is het me overduidelijk dat er anno 2019 nog steeds winst valt te behalen op dit vlak. Wat is nu ten diepste wat er schuurt? Gloria Steinem verwoordt het als volgt: A feminist is anyone who recognizes the equality and full humanity between women and men.
We zijn mensen. Handige mensen, onhandige mensen. Slimme, bedachtzame, impulsieve, creatieve mensen. En ja, algemeen gezien zijn mannen gemiddeld wat beter in wiskunde dan vrouwen. Maar dat zegt niets over individuen.

Dus hierbij een pleidooi voor alle mensen die iets willen wat niet bij het stereotype gedrag van hun geslacht past. Laat ze maar lachen, terwijl jij je dromen realiseert. De laatste lacht echt het best. Ga ervoor! 

Hier lees je de andere blogs van Jeannette over haar tiny house . Je kunt haar ook volgens op Instagram.

Streptocarpus 😍 . #streptocarpus #interiorrewilding #plant #plantlover #plantsofinstagram #urbanjungle #indoorgardening #dogsofinstagram #adoptdontshop #weekend #planthoarder #naturelovers #nature #plants #houseplants #sustainable #hout #wood #flowers #flowerstagram #flower_perfection #houseplantlove #botany #plantaholic #tinyhouselife #tinyhouse #cabinlife #livingtiny #instaplant #jungalowstyle

A post shared by @ tinythingsmattermost on Apr 7, 2019 at 10:56am PDT