Na het verlies tegen Oostenrijk had iedereen een mening klaar. We hadden zo gehoopt dat Nederland zou winnen dat de frustratie en teleurstelling in de weg zaten om te zien hoe gunstig dit verlies bleek. Dankzij dit verlies was Nederland maar een paar minuten verwijderd van een kans op een plek in de finale. Uiteindelijk verloren we op het nippertje van Engeland, maar we zitten wel bij de beste vier van Europa.

Mijn les van dit EK is toch maar weer dat je achteraf pas weet of iets goed of slecht nieuws is. Een les die ik onlangs ook in het dagelijks leven goed kon gebruiken. Na lang plannen en voorbereiden, stond ik voor een ingewikkelde keuze tijdens een grootschalige verbouwing. We zouden beginnen met de sloop, maar aan de andere kant van het gebouw was Kees Kraayenoord nieuwe aanbiddingsliederen aan het componeren. Samen met andere muzikanten had hij gekozen voor een verblijf bij mij op het Vogelmient Groepsverblijf in Ameide, vanwege de rust en de inspirerende omgeving. Hier zouden nieuwe liederen geboren worden die Nederland mee zouden nemen in aanbidding. De heilige Geest zou spreken door de gitaarakkoorden.

Tenzij de breekhamer de rust zou verstoren. Op dezelfde dag moest de betonnen vloer gesloopt worden. Een klus die met veel kabaal gepaard gaat. Helaas was de sloper niet bereid zijn werkzaamheden uit te stellen en stelde me voor de keuze: óf hij zou vandaag starten óf ik moest op zoek gaan naar een ander sloopbedrijf.

Ik koos voor de muzikanten. De sloop ging niet door. En achteraf ben ik daar blij om. Het bestaande gebouw moest bij de sloop heel anders worden ondersteund, anders zou het oorspronkelijke verbouwplan mislukken. Wat vooraf alleen maar frustratie en teleurstelling leek, bleek achteraf Gods voorzienigheid: Hij heeft me veel ellende bespaard. Het goede nieuws overwon het slechte.