Mijn vakantie was net begonnen – het was op de dag dat ik officieel 25 jaar in dienst was van de EO – en een collega bracht me op de hoogte van bovenstaande uitspraak van Powned-presentator Rutger Castricum. Die uitspraak deed hij op NPO Radio1, in een gesprek met voormalig Op1-presentator Talitha Muusse.

Niemand bekeerd

Eerlijk gezegd was ik een beetje vergeten dat het nog bestond, dit soort kritiek op EO-journalisten. Castricum legde niet precies uit wat hij bedoelde, dus ik moet een beetje gissen, maar ik vermoed dat hij me ervan verdenkt dat ik stiekem probeer mensen te bekeren of zo. Stiekem, terwijl heel Nederland meekijkt, zeg maar. Hij repte over een “dubbele agenda.”
Ik geloof niet dat ik in de 28 jaar dat ik journalist ben (voor ik bij de EO kwam werkte ik drie jaar voor het Friesch Dagblad) ooit gasten heb bekeerd. Ik zou niet weten hoe dat moet. Iemand echt van overtuiging laten veranderen, diep vanbinnen? Denkt Rutger dat ik dat kan? Ik zou het best willen, Nederland zou natuurlijk enorm opknappen als iedereen hetzelfde denkt als ik, maar hoe doe je dat?

'Dubbele agenda'

In het gesprek vertelde Castricum ook dat hij geen moeite heeft met presentatoren die ‘gekleurd’ zijn, die een mening hebben. Sterker nog, dat mist hij wel een beetje in Op1, zei hij.
Presentatoren met een overtuiging of mening, vormen geen probleem voor de Powned-presentator, maar presentatoren met een geloof of een missie wel. Want die hebben een dubbele agenda, stelt hij.

Troost na de klap

Ik heb m’n best gedaan om het te begrijpen, maar het lukt me niet. Mijn geloof ís een overtuiging. Vanuit die overtuiging stellen wij als EO-journalisten – namens een paar honderdduizend EO-leden – vragen. Dat is exact waar de publieke omroep voor bestaat: groepen Nederlanders vertegenwoordigen. Of zij zich verenigen op basis van een geloof, van een levensbeschouwing, van leeftijd, of – zoals Powned doet – op basis van een stijl van opereren, dat maakt niet uit.
Als je er even over nadenkt is het best eng: iedereen mag journalistiek bedrijven van Castricum, behalve gelovigen. Die hebben een dubbele agenda, die willen iets stiekems.
Op de tweede dag van m’n vakantie was er troost na deze harde klap: de doorgaans sensatiezoekende website Mediacourant.nl had een heuse poll gewijd aan de uitspraken van Castricum. En wat bleek? Ik mag blijven!