
De Bijbel Open
Leestijd: 5 minDoor Jurjen ten Brinke
Een week na Pasen staat er een stevig Bijbelgedeelte op het leesrooster. De schrijver van de Hebreeënbrief maakt duidelijk dat het Woord van God functioneert als een ‘tweesnijdend zwaard’: het maakt onderscheid tussen wat bij God hoort en wat niet.
We lezen dat iedereen een kans kreeg – en zelfs opnieuw kríjgt – om in Gods rust te gaan. Haast verontwaardigd klinkt de roepstem: wees toch niet halsstarrig en geef Mij de kans om je te doen rusten bij Mij!
Dat ‘rust’ de insteek is van het hoofdstuk raakt me, omdat onze westerse wereld gekend wordt door onrust. Onderzoek na onderzoek toont aan dat gen Z, jongvolwassenen en ook anderen ‘geleefd’ worden. De kosten die in de jeugdzorg gemaakt worden vanwege mentale kwetsbaarheid stijgen de pan uit en wellicht ervaar je de problematiek – net als ik – ook in je eigen familie. Voor haast iedereen geldt: wie zou er niet naar ‘rust’ verlangen?
Als je nadenkt over de toekomst (zeg: hel en hemel) geldt in ieder geval dat de eerste plek géén rust kent en de tweede wél (vers 9-10): “Er wacht het volk van God dus nog steeds een sabbatsrust. Want wie Gods rust is binnengegaan, vindt rust na zijn werk zoals God na het zijne.”

Download gratis de Visie-app!
Of je nu op de bank zit, onderweg bent in de trein of op vakantie in het buitenland: met één tik op je scherm duik je in hoopvolle verhalen, inspirerende interviews en alle digitale edities van Visie
Het is tekenend dat de Hebreeënschrijver de schepping als uitgangspunt van zijn redenatie neemt: God nam rust op de zevende dag en genoot van het goede dat Hij gemaakt had. Heb je je ooit gerealiseerd dat het eerste wat de geschapen mens deed, nadat hij en zij op de zesde dag gemaakt waren, rústen is? Wij zeggen dat we genieten van het weekend na lang werken, of zelfs van een ‘welverdiende’ vakantie. In de Bijbel is rust geen verdienste; het boek laat zien dat Adam en Eva mogen genieten van rust zónder dat ze iets gedaan hebben. God had voor hen gewerkt. En vervolgens namen zij hun verantwoordelijkheid in de tuin waar ze geplaatst waren.
Ieder mens heeft rust nodig, al spelen karakter en omstandigheden mee in de vraag hoeveel rust bij je past. Vandaag lezen we dat ‘rust’ een kenmerk is van het eeuwige leven, dat God belooft aan iedereen die naar zijn stem (“het goede nieuws”, vers 2) luistert. Wellicht is de oproep in die evangelieboodschap van vergeving, redding en vrijheid al vaak tot je gekomen, zonder dat je er wat mee deed. De Bijbel daagt ons vandaag op een andere manier uit: wil je tot rust komen? Accepteer dan Gods aanbod van liefde en genade. Het zal je goed doen – zowel in dit aardse leven als in het beloofde toekomende.


Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer