“Op mijn 21e kreeg ik mijn eerste overgangsklachten. Ik was toen al drie jaar niet meer ongesteld geweest en kreeg steeds meer last van bot- en spierpijn. Mijn handen en armen deden voortdurend pijn en ik had veel last van mijn buik. Op den duur werd ik zo ziek, dat ik in het ziekenhuis moest worden opgenomen. Na veel onderzoeken werd duidelijk dat ik in de vervroegde overgang zat. Als ik nog zwanger wilde worden, moest ik snel starten met hormoontherapie."

Hormoonbehandelingen

Mijn man en ik waren op dat moment helemaal niet bezig met een kinderwens; we genoten nog volop van onze vrijheid en de vakantiereizen die we konden maken. Omdat we ooit wel kinderen wilden, besloten we toch het traject in te stappen. Maar tot onze teleurstelling sloegen de hormoonbehandelingen niet aan. Ik werd alleen maar beroerder. Na enkele maanden besloot ik te stoppen met de behandelingen. Ik besefte heel goed dat dit betekende dat wij geen kinderen zouden krijgen, maar de hormoontherapie was echt niet vol te houden.

Tijdens deze moeilijke periode vroeg een vriendin of wij een Alpha-cursus wilden volgen. Mijn man en ik zijn christelijk opgevoed, maar hadden al een tijd niets met het geloof gedaan. De baptistengemeente van mijn vriendin sprak ons aan, dus we besloten de Alpha-cursus te gaan volgen.

Positieve zwangerschapstest

Na een avond over de kracht van het gebed, besloot ik te bidden om een kindje. Die nacht gebeurde er iets heel bijzonders. Ik hoorde een stem zeggen: ‘Maak je geen zorgen, Ik zal jou een kindje geven.’ Ik wist dat deze belofte van God kwam en vertrouwde erop dat het goed zou komen. Mijn man kon dat niet geloven. Hij zei dat ik mijn kinderwens uit mijn hoofd moest zetten, maar ik bleef geloven in de belofte die God mij had gegeven. De volgende Alpha-avond ging het over het spreken van God door dromen. Ik besloot met de groep te delen wat mij was overkomen. Samen vroegen we God om een bevestiging op zijn belofte. Die nacht hoorde ik opnieuw de stem van God. Hij zei weer: ‘Maak je geen zorgen, ik zal je een kindje geven.’ Mijn man kon het nog steeds niet geloven, tot ik twee weken later een positieve zwangerschapstest ik mijn handen hield. Dat was echt gebedsverhoring! Wat onmogelijk was bij mensen, maakte God mogelijk!

Mijn man dacht eerst nog dat ik verkeerd had getest, dus de volgende dag deed ik weer een test. Toen opnieuw bleek dat ik zwanger was, waren we door het dolle heen van blijdschap. Het was zo onwerkelijk! Pas na acht weken, toen we voor het eerst het hartje zagen kloppen, beseften we pas echt dat er een kindje in mij groeide!

Na mijn zwangerschap werd duidelijk dat mijn overgang is gestopt. Mijn klachten zijn verdwenen. Ik word sindsdien elke maand ongesteld. God heeft mij genezing gegeven en een kindje geschonken!”