Gerda (74): “Twee jaar geleden vierde ik mijn veertigjarig jubileum. Toen besloot ik met deeltijdpensioen te gaan. Sindsdien schrijf ik niet drie, maar twee boeken per jaar. Ik ben geïnteresseerd in geschiedenis, dus ik doe graag historisch onderzoek voor mijn boeken. Dat, en het verzinnen van de verhalen, vind ik het leukst. Met de bovenkamer is niks mis, dus zolang het kan, gaan we vrolijk door. Voor je hoofd geldt hetzelfde als voor je lijf: use it or lose it.” 

Ouder

“Ik merk wel dat ik ouder word. Vorig jaar onderging ik een zware heupoperatie en afgelopen drie maanden verloor ik twee mensen van mijn leeftijd. Dat zijn confronterende momenten. Maar je moet er het beste van maken. Je vriendenkring koesteren en zorgen dat de band met je kinderen goed blijft zijn belangrijke elementen. En het stemt me dankbaar dat mensen m’n boeken nog steeds lezen. Toen ik hoorde dat mijn boeken in bibliotheken al 25 miljoen keer zijn uitgeleend, werd ik daar wel even stil van. Het geheim? Ik schrijf graag laagdrempelig, ik heb geen literaire pretenties.

Via een omweg haal ik nu in dat ik vroeger geen geschiedenis mocht studeren

Ik ben nog van de generatie dat het niet gebruikelijk was dat meisjes studeerden. Via een omweg haal ik nu in dat ik vroeger geen geschiedenis mocht studeren. Ik hoop dat ik door mijn boeken alsnog iets kan bijdragen aan kennisverbreding.”

Soppen

“Ik ben jong getrouwd, kreeg twee kinderen en werd verplicht huisvrouw. Maar de badkamer soppen is nooit mijn hobby geweest. Toen mijn jongste zoon naar de kleuterschool ging, begon ik te schrijven, en zodra dit geld opleverde, huurde ik een werkster in om die badkamer toch gezeemd te krijgen.

Het leven is niet volmaakt

Na een huwelijk van 32 jaar ben ik inmiddels alweer twintig jaar alleen. De vrijheid bevalt me erg goed. Ik ben gescheiden, ja. Die keuze werd voor mij gemaakt, maar: tot mijn opluchting. Het leven is niet volmaakt, dus ik voel me heus weleens alleen, maar als je een partner hebt, kun je hem bij tijd en wijle wel achter het behang plakken.”

FaceTime en Apple Watch

“Ik heb twee handige zonen en probeer met hun hulp met de moderne tijd mee te gaan. Eén zoon woont in Londen, hij heeft me geleerd hoe ik met hem kan Facetimen. Mijn Apple Watch houdt m’n bewegingen bij en als ik val, zendt-ie een alarm uit. Eigenlijk heel praktisch, zo’n horloge heb je toch altijd om.

Als ik met m’n telescoop het veld in trek, zie ik nog steeds vogeltjes die ik nooit eerder heb gezien. Dan wil ik hun namen en andere bijzonderheden te weten komen. Je moet je interesse levendig houden, willen blijven leren. Voor twee nieuwe trilogieën ben ik momenteel kennis aan het vergaren. Ik ervaar het als een voorrecht dat ik daar na zoveel jaar nog steeds plezier in heb.”

Lees ook een interview met de 90-jarige Betty de Wit, die in coronatijd een boek schreef: “De kleinkinderen zeiden weleens: ‘We hoeven maar aan u te schudden en er rollen verhalen uit.’” 

Tekst: Wilfred Hermans
Fotografie: Nienke van Denderen
Styling en visagie: Joselien Hoogendam
Met dank aan: Pull of Polo, Bodegraven