“Schrijven is mijn passie”. vertelt Janine. “Ik wilde ook nog eens een boek schrijven, dat deed ik al in 2013 toen mijn autobiografie Gefeliciteerd met jezelf verscheen. Alleen had ik niet gedacht dat er zo snel weer een boek van mij zou verschijnen. In dit nieuwe boek laat ik mijn worstelingen zien, ik denk en weet dat ze herkenbaar zijn. Dat krijg ik ook terug van lezers. We hebben allemaal te maken met wat we denken dat anderen van ons verwachten en ook met onze eigen oordelen over anderen. Dat is iets waarvan we los mogen komen, maar dat gaat niet vanzelf. Het boek staat vol met persoonlijke verhalen, met momenten waarop ik me teleurgesteld voelde en ik me wat minder ‘christelijk’ gedroeg. Ik had een hoop te leren en dat heb ik gedaan.” 

We hebben allemaal te maken met wat we denken dat anderen van ons verwachten

Teleurgesteld in jezelf en anderen

Janine werd in 2003 bevrijd van Borderline, automutilatie en zelfmoordgedachten, waarna ze mocht gaan geloven en ervaren wat de liefde van God is. “Maar daarmee ben je er niet”, gaat ze verder. “Ik heb een proces van jaren moeten doorlopen om te herstellen van alle afwijzing, seksueel misbruik en manipulatie. We zijn zo snel in onszelf en anderen teleurgesteld. Veel mensen zijn ook door de kerk teleurgesteld, en daardoor in God. Maar God en Jezus zijn niet de kerk en christenen zijn ook gewoon mensen. Soms is het nodig om even heilig schijt aan de mening van een ander te hebben. Dat mag! Voor mij is het nog steeds moeilijk, maar ik mag daarin leren. Het mag ook moeilijk zijn. En ik gebruik de term nu om aan te geven dat ik me niet wil laten beïnvloeden door wat anderen denken.”

Geen mening hebben

Een mening hebben is bijna een must tegenwoordig, zegt Janine: “Overal wordt verwacht dat je een mening hebt en dat je je oordeel klaar hebt. In zo’n cultuur ben ik ook opgegroeid. Ik ontdek steeds meer hoe moeilijk het is om geen mening te hebben, dat dat ook oké is. Als iemand iets doet of ziet of bedenkt, dat we daar niet met zijn allen iets over hoeven te zeggen. Mag het ook gewoon zijn? Kijken we nog naar de persoon achter het gedrag, wat diegene met zich meedraagt?”

“Ik denk en hoop vooral dat we met zijn allen meer echtheid willen. Deze lockdown lijkt voor mij soms wel op een ballingschap. Hier in Vriezenveen worden de huizen alleen maar mooier, maar het is juist een periode dat God in ons huis, in ons hart wil werken. Dit is de uitgelezen kans om Zijn verlangen te vervullen; om anders te zijn en een eenheid te vormen en vanuit die eenheid de liefde te laten zien. In Johannes 13:34 en 35 zegt Jezus: Heb elkaar lief zoals ik jullie heb liefgehad, dan zullen de mensen zien dat jullie volgelingen van Mij zijn. Hoe mooi. Dat is mijn verlangen, dat die puurheid en kwetsbaarheid terugkomt.”

Het is mijn verlangen dat puurheid en kwetsbaarheid terugkomt

Kwetsbaar opstellen

Janine maakt daar een begin mee door zich kwetsbaar op te stellen met dit boek. Daarin staat bijvoorbeeld een verhaal over een situatie waarin Janine gebed nodig had en niemand naar haar en haar man Bram toekomt om met hen te bidden. Maar dan zegt de spreker tegen haar dat zij anderen moet bemoedigen en dat ze hierdoor zelf ook bemoedigd zal worden. Als Janine dit gaat doen, merkt ze dat het inderdaad zo gebeurt: “God zegt dat we dichtbij Hem moeten blijven, we kunnen het niet uit onszelf. Als we dicht bij Hem blijven, kan Hij door ons heen werken en kunnen we veel vrucht dragen. Dan kunnen we er voor anderen zijn. Op een kistje staan en roepen dat je naar de hel gaat als je niet gelooft, werkt niet. Bouw relaties en laat van daaruit zien wie Jezus is. We leven in een individualistische tijd, dat veranderen we niet zomaar, maar waar is de liefde? 

Door me in een ander zijn wereld te verdiepen, kan ik daarop inhaken als ik in gesprek kom

Van andersdenkenden kun je veel leren en je kunt goede gesprekken met hen hebben. Die kunnen je ook scherpen. We moeten met beide voeten in de wereld staan en met Jezus in ons. Ik sprak bijvoorbeeld een goede vriend van vroeger die gelooft dat de aarde plat is. Het gaat er niet om of hij gelijk heeft, maar hij heeft wel een bepaalde belevingswereld waar ik niet veel van weet. Daarom lees ik zijn blogs en artikelen. Ik kan daarover oordelen en daar van alles van vinden, maar door me in zijn wereld te verdiepen, kom ik te weten waarop ik kan inhaken als ik met hem in gesprek kom.”

Confronterend

“We hebben allemaal last van vooroordelen en meningen van anderen, daar wilde ik mee aan de slag. Voordat ik ging schrijven maakte ik een lijst van onderwerpen die ik in het boek wilde hebben. Dat was best lastig en veel onderwerpen zijn er uiteindelijk toch niet ingekomen. Het was soms best confronterend om weer de pijn en de gebrokenheid op te rakelen. Ook waaromvragen kwamen weer terug. Als je het opschrijft, staat het zwart op wit en komt het veel directer binnen. Als ik stukken uit mijn boek herlees, dan merk ik dat het nog steeds een proces is. Ik blijf struikelen, maar God richt mij weer op.”

Lees ook: Marianne Witvliet vertelt over haar boek 'Als je verdwaalt'