De afgelopen tijd heb ik niet zoveel columns geschreven. Een wereldwijde pandemie zorgt - hoewel de duurzame vraagstukken even urgent blijven - dat alles in een ander daglicht komt te staan. 

Nu we langzaam overgaan tot ‘een nieuw normaal’ (?) is het volgens mij goed om ook weer over duurzaamheid na te denken. En over handelen. Want dat blijft belangrijk: hoe creëer je handelingsperspectief. 

Ongemakkelijk demonstreren

Over dat handelingsperspectief dacht ik de afgelopen weken veel na. 

Ik ben bijvoorbeeld naar een van de protesten tegen racisme geweest. Dat voelde wat ongemakkelijk, ik had nog nooit gedemonstreerd, maar ik vond het echter geen reden om niet te gaan: sommige mensen voelen zich hun hele leven al ongemakkelijk, omdat ze gediscrimineerd worden. Wat kun je als wit mens met je privilege doen? Je kunt altijd handelen. 

• Leer meer over je privilege. 
• Denk na en lees over de taal die je gebruikt. 
• Doneer geld, bijvoorbeeld aan The Black Archives en ga het gesprek aan met mensen die je kent.
• Ga naar een demonstratie. (Als je gaat, houd je dan uiteraard aan de (corona)regels.) 

Als je dat laatste doet: wees kwetsbaar en probeer open te staan voor wat anderen zeggen. Dit draadje van Mark van der Molen vond ik mooi om te lezen. 

Het heeft met elkaar te maken

En nu voelt het een beetje raar om weer over duurzaamheid te beginnen, omdat het klein lijkt in vergelijking met bovenstaand probleem. Maar ze hebben met elkaar te maken. Klimaatproblemen slaan het eerste toe in gebieden waar veel zwarte mensen wonen. Dat maakt de ongelijkheid tussen witte en zwarte mensen nog groter. Het is dus goed om die die duurzaamheid er ook weer bij te pakken en proberen verandering te bewerken. 

Hoe te handelen?

Hoe kun je hierin handelen? Tijdens de coronacrisis hebben we ook dingen geleerd: 

minder vliegen, focus op locale ondernemers, elke dag een bakje koffie drinken, meer thuis werken of gewoon aandachtiger leven. Ik merkte aan mezelf dat ik bepaalde gewoontes uit de afgelopen tijd graag wil volhouden, ook als het leven weer ‘normaler’ wordt. Daarom ben ik www.juiststraks.nu begonnen, een project waarbij je gekoppeld wordt aan iemand die als het ware jouw geweten is (een kunstenaar, filosoof of kind). Die gaat iets maken dat je straks herinnert aan waar je nu zo van geniet. Ben je kunstenaar, filosoof (of kind), dan kan je je ook aanmelden om iemands geweten te worden: www.juiststraks.nu/geweten. Doe het! En help jezelf handelen. 

Vanaf volgende keer weer ‘gewoon’ een column over een duurzaamheidsonderwerp met lekker praktische doe-tips. Waar kan jij wel hulp bij gebruiken? Laat het me weten via redactie@lazarus.nl of via de social mediakanalen van Lazarus.