Help! Zit ik in een sekte? Deze 10 vragen geven daar antwoord op: ‘Volledige controle is gevaarlijk’
Achtergrond
Leestijd: 5 min
Achtergrond
Leestijd: 5 min
Twijfel je of jouw kerk, gemeente of vereniging kenmerken vertoont van een sekte? Visie zette tien signalen op een rij die erop kunnen wijzen dat je onderdeel bent van een sekteachtige omgeving én wat je daar vervolgens mee kunt doen.
Als contact met mensen buiten de groep wordt ontmoedigd, of zelfs verboden, dan wijst dat op controle en isolatie. Vaak leggen gemeenschappen dat uit als bescherming tegen slechte invloeden van buitenaf. Moet je relaties structureel afbreken? Zie dat dan als een ernstig waarschuwingssignaal.
Gezag kan nodig zijn, maar mag niet uitgroeien tot een situatie waarin jij je vragen of twijfels niet meer durft te uiten
Iemand, of de groep, kan bepalen hoe jij moet denken, geloven of handelen. In extreme gevallen wijst dat op de inperking van je persoonlijke vrijheid. Soms proberen mensen vanuit goede wil te helpen en tips te geven hoe jij je leven inricht, maar volledige controle over je denken, zonder ruimte voor eigen interpretatie of twijfel, is gevaarlijk.
Een kerk of gemeenschap kan vragen om een vrijwillige bijdrage, maar het mag niet zo ver gaan dat je daardoor zelf in financiële problemen komt. Geld of tijd geven hoort jouw vrije keuze te blijven: wanneer mensen druk op je zetten om meer te geven dan je kunt missen, pas dan extra op.
Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!
Ook kerken hebben leiders, zoals dominees of voorgangers, maar die positie mag nooit betekenen dat iemand onschendbaar is voor kritiek of verantwoording. Gezag kan nodig zijn, maar mag niet uitgroeien tot een situatie waarin jij je vragen of twijfels niet meer durft te uiten.
Wanneer een groep je het gevoel geeft dat jouw waarde afhangt van je lidmaatschap, kan dat je volledig afhankelijk maken. Soms wordt gezegd dat buiten de groep geen echt geloof, waarheid of gemeenschap te vinden is. Bedenk dan dat geen enkele gemeenschap het monopolie heeft op geloof of zingeving, zowel binnen als buiten christelijke verbanden. Je leven en betekenis reiken verder dan één groep.
Grensoverschrijdend gedrag, zoals seksuele intimidatie, fysiek geweld of vernedering, is altijd onacceptabel, ook binnen religieuze of hechte gemeenschappen. Dat gedrag mogen mensen niet wegwuiven, verzwijggen of geestelijk goedpraten. Als anderen jouw veiligheid en grenzen structureel niet respecteren, is dat een ernstig probleem.
Wanneer een groep dreigt met uitsluiting, vernedering of andere straffen als je niet aan verwachtingen voldoet, kan dat wijzen op een angstcultuur.
Israel van Dorsten onderzoekt geïsoleerde gemeenschappen in nieuwe EO-serie ‘Klinkt als een sekte’
Openlijke vernedering kan een middel zijn om macht te behouden binnen een groep. Dit leidt tot angst onder andere leden om de volgende te zijn die een lading ellende over zich heen krijgt. Deze pesterijen worden in sekteachtige omgevingen weggezet als correctie of karaktervorming, maar zijn eigenlijk manieren om sociale controle te houden.
Er moet altijd ruimte zijn om je eigen mening te geven. Anderen, of de groep, mogen het daar niet mee eens zijn, maar het afwijzen van een mening duidt op een omgeving waar controle centraal staat. Een gemeenschap zoals een kerk kan duidelijke overtuigingen hebben, maar het moet mogelijk blijven om vragen te stellen en uiteindelijk van mening te verschillen.
Het mogen verlaten van de groep is een ontzettend belangrijke graadmeter voor het ‘sekte’-gehalte van de groep. Word je bedreigd met sociale uitsluiting of zien leden van de groep het als een zonde wanneer je weggaat, dan is dat een signaal om serieus te nemen.
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
