Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Het is besmettelijk – PopUpGedachte vrijdag 11 januari 2018
De laatste dag van de week. Daar is altijd iets mee. Ik word altijd blij van beginnen maar eindigen mag er ook zijn. Iets afronden. Wat dat betreft maar goed dat er weken zijn. Stel dat de spanningsboog van een werkweek een maand zou duren. Dat is echt veel te lang. Nu begin je op maandag, zo’n schone lei en frisse-moed-gevoel, tenzij je burn-out te pakken hebt of iets anders. Maar het kán in principe: maandag fris beginnen. En dan is het een paar dagen later alweer: hè hè, tijd voor weekend. Het maakt de dingen haalbaar en overzichtelijk. Vrijdag dus. Tijd voor een laatste PopUpGedachte van de week.
Even over die burn-out of depressieve gevoelens: dat donkere gevoel dat helemaal bezit van je kan nemen. En waar anderen een beetje met een boog omheen lopen. Waarom? Omdat ze niet besmet willen worden. Met de griep heb je dat ook. Toch maar even voorzichtiger je collega’s begroeten. Of uit voorzorg thuis blijven. Het gebeurt. Je wilt niet besmetten. Iemand die alleen maar donkere gedachten over het leven te berde kan brengen, gaat ook maar niet meer mee naar de kroeg. Het is niet leuk meer. Je verpest de sfeer. Ja, toch? Wordt er niet beter van, trouwens. Want nog somberder. Maar het werkt wel zo. Donkerte, vrees, ziekte, het is allemaal besmettelijk. En je hebt eigenlijk anderen nodig om te luisteren, om voor je te zorgen, om een arm om je heen te slaan, maar daar is iets ingewikkelds mee: het is namelijk besmettelijk.
Het werkt ook zo met melaatsheid. Een ziekte die blijkbaar vaak voorkwam in dat Bijbelse Israël en extreem besmettelijk was. Het is een vorm van lepra, een besmettelijke infectieziekte die meteen tot grote isolatie leidt. Omdat het direct zichtbaar is op de huid en omdat het niet te genezen is. Wie melaats is, werd meteen geïsoleerd. Of moest zichzelf isoleren. In elk geval: lepra is een verschrikkelijk vonnis. Je eigen lijf laat je in de steek en de mensen ook. Ze kunnen niet anders.
Vandaag in de tekst ontmoet Jezus zo iemand en hij raakt hem aan. Dat heb ik altijd logisch gevonden. Dat doe je, zo’n ellendige situatie. Maar dat is het dus niet. Met aanraken is het met je gebeurd, in principe.
‘Terwijl Jezus eens in een van de steden vertoefde, trof Hij een man aan die overdekt was met melaatsheid. Toen deze Jezus zag, wierp hij zich ter aarde neer en smeekte Hem: ‘Heer, als Gij wilt, kunt Gij mij reinigen.’ Hij stak de hand uit, raakte hem aan en sprak: ‘Ik wil, word rein.’ En terstond verdween de melaatsheid.’
Of je nou gelooft in dit soort wonderen of niet. Er gebeurt iets moois. Iets hoopvols. De gezondheid van Jezus van Nazareth is besmettelijker dan de ziekte van de man. Hoe mooi is dat. Deze man is heel lang niet aangeraakt door een gezond mens. En nu is er een aanraking, eindelijk. Al een zegen op zich. En deze aanraking is niet de ondergang van degene die zich zo lankmoedig in de nabijheid begeeft van de zieke, maar het is de redding van de zieke.
Als dit toch zou kunnen. Als dit toch beschikbaar zou zijn. Niet alleen voor mensen die aan lepra lijden en hun vrienden, maar ook voor degenen onder ons die vrienden hebben met een burn-out. Of die zelf alleen maar zwaarte en donkerheid zien en daardoor toch wat in een isolement terechtkomen. Omdat je werk niet meer lukt, omdat de borrels waar je kwam niet meer zo leuk zijn als vroeger, en steeds minder mensen raken je aan.
Er is een hoop geloof voor nodig. En vertrouwen. Om aan te raken en aangeraakt te worden. En dan maar te bidden of te hopen dat de gezondheid niet automatisch eronder hoeft te lijden. Sterker nog, dat de gezondheid ook besmettelijk kan zijn.
Het is als de liefde waar het deze week veelvuldig over ging. Die altijd groter is dan degene die de liefde bij zich draagt. Liefde is besmettelijk. Misschien is dat het wel. De liefde die de man van Nazareth bij zich draagt, is groter en sterker dan de ziekte waarmee de lepralijder rondloopt. En zijn ellende verdwijnt als sneeuw voor de zon.
Als het een wonder van de liefde is, dan is het niet exclusief een mogelijkheid voor Jezus van Nazareth. Om aan te raken en te besmetten met zijn gezondheid. Dan is het toegankelijk voor elk van ons. Want liefde kennen we allemaal. En liefde is altijd een risico, een overgave, een durven verliezen van jezelf in de ander.
Wonderen zijn de wereld niet uit. Ze gebeuren dagelijks. En de motor is moed, én liefde. En dat laatste dan vooral. Omdat het minstens zo besmettelijk is als de besmettelijkste ziekte.
Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.
Deze rubriek heeft een eigen boek: Lazarus staat op. Daarin zijn de 25 mooiste ochtendgedachtes van de afgelopen tijd gebundeld en geïllustreerd door Joanne Zwart.
Lazarus staat op | Rikko Voorberg | Vuurbaak | ISBN 9789460050404 | € 17,95
