“Ik denk vooral omdat er tegelijkertijd twee grote oorlogen zijn, in Oekraïne en Israël”, reageert Nienke Bakker, die binnen de EO onder meer eindverantwoordelijk is voor alle acties van EO Metterdaad. “Die trekken veel media-aandacht naar zich toe.”

Omdat Oekraïne en Israël voor ons in Nederland dichterbij voelen?

“Precies. Oekraïne ligt geografisch gezien sowieso dichtbij: die oorlog woedt aan de rand van Europa, ons eigen continent. En Israël ligt in onze beleving dichtbij. Op de NOS-site zul je niet zo snel een liveblog aantreffen over de actuele situatie in Soedan, wel over die in Israël en Libanon. Toevallig hoorde ik vanmorgen een kort radio-item over een stad in de regio Noord-Darfoer die al heel lang omsingeld is en nu op het punt staat te vallen. Daarmee dreigt nu een nieuwe genocide in Soedan, maar daar zijn we in Nederland helemaal niet mee bezig... Wat daarbij volgens mij ook meespeelt, is dat er nauwelijks Soedanezen in Nederland wonen, terwijl we hier wel bekend zijn met mensen uit Israël en inmiddels ook met vluchtelingen uit Oekraïne. Stel dat het niet om Soedan maar om een vergelijkbare situatie in bijvoorbeeld Roemenië ging, dan was het een heel ander verhaal.”

Dan zou zo’n humanitaire ramp niet in de blinde hoek van de media blijven?

“Zeker niet. Soedan is voor ons toch vooral een onbekend en ver land. Wat volgens mij eveneens een rol speelt, is dat de hongersnood daar samenhangt met een nogal complex conflict. Even heel zwart-wit gezegd: bij de oorlog in Oekraïne en Israël weet je in ieder geval op hoofdlijnen wat er aan de hand is, en wie de hoofdrolspelers zijn. Hoe zit dat met Soedan? Wie kan uitleggen wat de oorzaken van dat bloedige conflict zijn, en welke groeperingen er nu om de macht strijden? Ik heb een media-achtergrond, en weet dus maar al te goed hoe lastig het is om zo’n ingewikkeld verhaal aan de man te brengen. Plus: het is een slepend conflict. We horen al jarenlang berichten over strijd en onstabiliteit in Soedan.”

Dat zijn allemaal complicerende factoren?

“Absoluut. Bij een natuurramp, zoals een grote aardbeving of een tsunami, heb je meteen een duidelijk en overzichtelijk verhaal. Iedereen weet direct: er is iets verschrikkelijks gebeurd, er is acuut hulp nodig, en daarna kunnen we weer aan opbouw gaan denken. Maar bij Soedan denk je als donateur waarschijnlijk toch onwillekeurig: oké, ik geef nu voor noodhulp, maar wanneer gaat het dan weer beter met het land? Een hongersnood in de context van een ingewikkeld conflict is zowel voor media als voor goede doelen een lastiger verhaal, terwijl de hulp hier hard nodig is.”

Merken jullie dat ook bij EO Metterdaad, dat het moeilijker is om de nood in Soedan goed onder de aandacht te brengen dan andere crises?

“Dat is voor ons wel echt een worsteling, ja. Hoe zorgen we ervoor dat het verhaal dichtbij komt, en dat je de urgentie gaat voelen om te geven? Het is heel schrijnend, maar wel een feit: als een crisis minder bekend is, moeten we er veel harder aan trekken om er aandacht voor te vragen. Met onze partners ter plekke, ZOA en Tearfund, hebben we daar de afgelopen tijd dan ook veel over nagedacht.”

Jullie gaan actievoeren voor Soedan?

“Jazeker, vanaf medio oktober. Dat zien we als onze plicht, want de hongersnood daar bedreigt zo enorm veel mensenlevens en er zijn zo gigantisch veel Soedanezen op de vlucht geslagen. Van onze partners ter plekke horen we dat vluchtelingen soms letterlijk aarde, bladeren en gras eten om maar te overleven... Juist omdat het zo’n vergeten crisis is, willen we alles op alles zetten om Soedan in Nederland op de kaart te zetten, en vooral: levensreddende hulp te bieden.”

Beeld: ANP