Voor je het weet, gaan de dagen weer lengen. Over een maand of vijf kunnen we er hopelijk weer met de fiets en de tent op uit trekken. Even op internet rondkijken of ons luchtbed nu toevallig ergens in de aanbieding is. Misschien dat het model eruit gaat en dat ze de restpartij moeten slijten, je weet maar nooit.

Bingo! Ik stuit meteen op een site waar het te koop wordt aangeboden voor een derde van de normale prijs. Ik bestel en betaal meteen, vóór het uitverkocht is. Stel je voor dat andere kampeerders ook op zoek zijn naar ons luchtbed! Ik ben uiterst tevreden over mijn snelle actie. De zomer van 2025 kan bij voorbaat al niet meer stuk.

Ik ben erin getrapt

Maar helaas: het luchtbed wordt niet geleverd binnen de beloofde termijn, en een track and trace-nummer heb ik nog steeds niet. Ik krijg argwaan. Ik probeer het nummer van de klantenservice te bellen, maar het heeft maar negen cijfers. Vreemd. Ik klik op het linkje van de klantenservice. Dat werkt niet. Ik stuur een vriendelijk mailtje, en krijg een niet-bezorgd-bericht terug.

Het is duidelijk: ik ben erin getrapt. Deze webshop bestaat helemaal niet. Al die vakantieartikelen, koffers, tenten, rugzakken en luchtbedden van dure merken die hier zo goedkoop worden aangeboden: ze worden niet geleverd. En als je hebt betaald, ben je je geld kwijt. Ik ben diep verontwaardigd over deze oplichters, maar ik vind mezelf ook behoorlijk stom. Want ik weet het natuurlijk ook wel: als iets te mooi lijkt om waar te zijn, dan is het dat ook.

“Maar”, zegt mijn zoon, “je hebt betaald met PayPal. Je kunt een geschil openen. Misschien krijg je dan je geld terug.” Het klinkt te mooi om waar te zijn. Maar mijn zoon opent een geschil, en binnen een paar dagen is het geld teruggestort. Het voelt op een vreemde manier als genade.