Lex wordt in 1968 geboren in een dorp bij Rotterdam als nakomertje in een gezin waar de spanningen hoog oplopen. Ruzies, geschreeuw en geweld zijn aan de orde van de dag. "Lex heeft als kind veel angst gekend," vertelt zijn vrouw. "Hij moest altijd op zijn hoede zijn omdat elke situatie kon escaleren. Op een dag sloeg zijn vader uit pure woede het dure Engelse servies van zijn moeder kapot met een hamer. Lex vluchtte toen naar buiten en verstopte zich tot de rust was teruggekeerd. Lex en zijn moeder hebben zelfs een periode ondergedoken gezeten, om te ontsnappen aan de woede-uitbarstingen van zijn vader."

De impact van deze jeugd is groot. Lex groeit op met de constante angst om afgewezen te worden. Zijn vader zegt nooit dat hij trots op hem is of van hem houdt. Deze emotionele leegte leidt ertoe dat Lex als tiener zijn woede op een andere manier uit. Hij zoekt de confrontatie op, vecht tijdens het uitgaan en vindt een nieuw thuis bij de harde kern van Feyenoord. "Feyenoord werd een soort afgod," herinnert Lex zich. "Ik genoot ervan als de boel escaleerde, als we vochten met de ME of met supporters van andere clubs. Daar voelde ik me gezien."

Herhaling van het verleden

Alles verandert als Lex Wilma ontmoet. Zij is een rustige, liefdevolle vrouw uit een christelijk gezin. In het begin merkt zij niets van zijn woede. Ze trouwen, krijgen kinderen en lijken gelukkig. Maar dan komen de oude patronen weer naar boven. Lex gooit telefoons kapot, trapt deuren in. Op een kerstavond wordt het zo erg dat de kinderen naar boven vluchtten.

Ik dacht: hij gaat me wat aan doen

Een van de meest angstaanjagende momenten is als hun zoon een keer met Lex de confrontatie aangaat: "Ik vond dat mijn vader de hond te hardhandig vastpakte en ik zei daar wat van," vertelt Lex's zoon. "Toen kwam hij razend achter me aan. Ik vluchtte naar boven en kroop trillend in een hoek. Ik dacht echt: hij gaat me wat aandoen. Ik voelde pure angst. Dezelfde angst die mijn vader als kind ook voelde voor zijn vader."

Een auto-ongeluk

Dan gebeurt er iets ingrijpends. Lex is weer eens razend en stapt woedend in de auto. Hij scheurt weg en raakt betrokken bij een ernstig ongeluk. De politie zegt achteraf dat het een fractie had gescheeld of hij was er niet meer geweest. "Op dat moment werd ik wakker geschud. Ik besefte dat het zo niet verder kon. En toen hoorde ik God tot me spreken. Niet echt een stem, maar ik voelde: ‘Tot hier en niet verder.’ Ik besloot om mijn leven te veranderen."

Kan Lex zijn verleden echt achter zich laten? Of blijft de woede op de loer liggen? Je ziet het in 'De Verandering'.