Voordat hij politiek actief werd, was Baudet commentator bij het EO-radioprogramma Dit is de Dag. Wij hadden toentertijd een poule van zo’n twintig commentatoren (van behoorlijk links tot behoorlijk rechts) en daar was hij er één van. Daarnaast is hij de afgelopen jaren diverse keren te gast geweest in programma’s die ik presenteer.

Ik heb altijd de ambitie gehad Baudet te behandelen zoals alle andere politici die ik interview: kritisch, maar eerlijk. Daar heb ik geen spijt van, ook niet achteraf. Ik interview vaak mensen met wie ik het oneens ben. Als we alleen nog mensen zouden uitnodigen voor interviews die mijn opvattingen delen, was ik spoedig werkloos. Uiteraard is het zaak je gasten geen onzin en complottheorieën te laten verkondigen. En ze over hun opvattingen grondig te bevragen. Ook is er kritiek mogelijk op de interviews die ik met Baudet heb gehouden, maar ik vind dat ik dat doorgaans kritisch heb gedaan.

Maar wat nu te doen, na zijn schokkende uitlatingen? Ik ben er nog niet helemaal uit, maar ik geloof dat ik nog steeds tegen een journalistiek cordon sanitair ben. Hoe verwerpelijk ik de uitlatingen van Baudet ook vind, als blijkt dat hij opnieuw verkiesbaar is voor de Tweede Kamer en als uit de peilingen duidelijk wordt dat hij een serieuze kans maakt met een aantal volgelingen in de Tweede Kamer te belanden, is het de taak van journalisten hem te interviewen.

Ik vind het wel een dilemma: ik heb geen enkele behoefte racistische of antisemitische opvattingen ruimte te bieden. Die opvattingen hoeven wat mij betreft ook geen onderdeel te zijn van het publieke debat. Dat geldt wel voor de officiële opvattingen van Forum: ze zijn daar kritisch op migratie, kritisch op de EU en kritisch op het klimaatbeleid. Die opvattingen worden gedeeld door een flink deel van de bevolking en moeten wat mij betreft ook onderdeel zijn van het publieke debat.

Ik sluit dan ook niet uit dat ik m’n laatste interview met Thierry Baudet nog niet heb gehad.