Don Ceder zit aan een antieke tafel in de ontvangstruimte van het pand dat hij deelt met een ander advocatenkantoor. Toen hij drie jaar geleden voor zichzelf begon, was Don de jongste advocaat in Amsterdam met een eigen kantoor. Meer dan negentig procent van de afgestudeerde advocaten doet eerst ervaring op bij een grote firma. Maar werken bij een bedrijf op de Zuidas, het zakendistrict een kleine drie kilometer verderop, zag Don niet zitten. “Ik besloot voor mezelf te beginnen, omdat ik zag dat grote advocatenkantoren weinig oog hadden voor de groep mensen die door onterechte doorberekeningen steeds verder in de schulden raakt. Ik vind het belangrijk dat iedereen die in zijn of haar recht staat, dat recht ook kan halen. Mijn hart gaat harder kloppen als ik mensen kan helpen met kwesties die hen in het diepst van hun kern raken, zoals woonzekerheid. Ik wil graag zelf bepalen wie ik help en vanuit welke visie ik dat doe.”

Ik vind het belangrijk dat iedereen die in zijn of haar recht staat, dat recht ook kan halen

Het verlangen om voor mensen op te komen, ontstond al vroeg in Dons jeugd. Als zoon van een Ghanese moeder en een Surinaamse vader groeide hij op in Amsterdam-Zuidoost. “Een kleurrijke omgeving vol mensen met allerlei achtergronden,” vertelt hij. “Om mij heen zag ik mooie dingen, maar ook veel armoede, waardoor ik dacht: ik vind het belangrijk dat iemand opkomt voor deze mensen.” 
In zijn vroege jeugd speelde het christelijk geloof geen grote rol. Dat veranderde toen hij als tiener betrokken raakte bij Victory Outreach. “Vanuit die kerk wordt veel gedaan voor kwetsbare groepen, zoals daklozen en verslaafden. Daar heb ik gezien wat het kan betekenen als je iemand de hand reikt. Mensen kunnen opbloeien als je ze aandacht en liefde geeft. Onder andere door deze ervaringen besloot ik na de middelbare school rechten te studeren.”

Wie is God voor jou?
“Ik zie Hem op veel manieren, maar Hij is voor mij vooral een Goede Herder. Iemand die weet welke weg er voor mij ligt uitgestippeld en mij die weg wil wijzen. Dat vraagt dat ik mezelf afhankelijk durf op te stellen. Ik ben volkomen vrij om te doen en laten wat ik wil, en in die vrijheid heb ik ervoor gekozen afhankelijk te zijn van God. Dat is best eng, vooral in een maatschappij waarin het niet gangbaar is je afhankelijk op te stellen. Afhankelijkheid is in onze samenleving een vies woord geworden.”

Hoe ervaar je dat God je de weg wijst?
“Op het moment dat ik had besloten Christus te volgen, heb ik moeten leren dat het christen-zijn meer is dan een riedeltje gebeden opzeggen. Er zit vooral waarde in het luisteren naar God. Het is belangrijk dat ik communiceer met Hem, maar even belangrijk, en misschien nog belangrijker, is dat ik God de ruimte geef met mij te communiceren. Naarmate ik ouder word, ervaar ik steeds meer dat God niet in de drukte zit, maar in de stilte. Het is een uitdaging om in mijn drukke bestaan momenten in te bouwen waarop ik naar Hem kan luisteren.”

Stil zijn

“Ik heb erg lang geworsteld met de vraag welke kant ik op moest gaan, en doe dat geregeld nog steeds. Door stil te zijn en te luisteren, probeer ik mijn pad te vinden. Dat brengt mij hier, maar het had ook iets anders kunnen zijn.” Het is soms best spannend te wandelen over een route waarvan ik geloof dat God hem in de stilte heeft gewezen. Wat als ik het niet goed heb begrepen? Ook nu weet ik niet hoe de komende jaren eruitzien. Toch geloof ik dat dit het beste is wat ik kan doen: in een onzekere wereld, mijn leven in de handen leggen van een God die goed is.”

ChristenUnie-zetel

Hoewel Don geniet van het werk dat hij verzet als advocaat, voelt het soms alsof hij dweilt met de kraan open. Dat is een van de redenen waarom hij bij de komende gemeenteraadsverkiezingen lijsttrekker is voor de ChristenUnie in Amsterdam. “Met mijn praktijkervaring hoop ik in de Amsterdamse gemeenteraad mee te kunnen werken aan beleid dat aansluit op de maatschappij. Niet alleen voor mensen met schulden, maar voor alle kwetsbare groepen.”

De ChristenUnie heeft nog nooit een zetel gehad in Amsterdam. Is het haalbaar?
“Zeker. Met het aantal stemmen dat de ChristenUnie in Amsterdam kreeg bij de landelijke verkiezingen van vorig jaar, zouden we in principe een zetel hebben. Het ligt natuurlijk wat genuanceerder, maar vier jaar geleden kwamen we bij de gemeenteraadsverkiezingen slechts 162 stemmen tekort. Dat heeft mij in ieder geval geleerd dat elke stem telt. Dat is niet zomaar een cliché. Dus ik ga helemaal voor de eerste ChristenUnie-zetel in Amsterdam.”

Beeld: Jacqueline Haas