Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.

Is er ergens nog iemand een ark aan het bouwen – PopUpGedachte vrijdag 16 november 2018

Het is vrijdag. Een donkerzwarte ochtend. Bij geen van de overburen brandt licht. Zo’n ochtend waarop je blijkbaar nog even wil blijven liggen als anticipatie op het weekend. En ik schrijf, verkennend en tastend naar de betekenis die de bijbelfragmenten vandaag in vredesnaam dan hebben. En ik kan je zeggen, dat is nog niet zo eenvoudig vanochtend.

Het gaat namelijk over dingen waar ik helemaal niet op zit te wachten. Op de komst van de zoon van God op de wolken, waarbij dan de hel losbreekt en de één meegenomen zal worden en de ander niet. Van die klotige Left Behind-films. Ik word er altijd een klein beetje misselijk van. Het triomfantalisme én de oordeelzucht, een soort christelijk-goddelijke-complottheorie tegen de hele wereld. Gooi maar in mijn pet, hoor.

Op deze concrete vrijdagochtend ergens in het jaar wil ik best nadenken over wat mij te doen staat in het leven, maar heb ik ff geen zin in een profetische waarschuwing voor een goddelijk oordeel dat uit het niets dan opeens een rechtszitting komt houden op deze aardbol met donder en geweld. Het is een soort geloven in ufo’s. Je kunt het wel doen, maar het refereert nergens aan in de gewone werkelijkheid. Heel af en toe kan een nieuwsberichtje je dan hoop geven. Een of andere ufo-verschijning ergens. En als je ver genoeg graaft naar louche internetsites kom je allerlei ‘bewijs’ tegen, maar het blijft een beetje idioot.

Dit staat er: ‘Ik zeg u: als er in die nacht twee in een bed liggen, zal de een worden meegenomen en de ander achtergelaten. Als twee vrouwen samen bezig zijn met malen, zal de een worden meegenomen en de ander achtergelaten.’ Toen de leerlingen Hem daarop vroegen: ‘Waar, Heer?’ antwoorde Hij hun: ‘Waar het lijk ligt, daar zullen zich de gieren verzamelen.’

Ik denk dan: ik wacht wel tot ik een theoloog vind met een fatsoenlijke interpretatie die ergens over gaat, want ik kan hier helemaal niets mee. Niet met het gevoel van angst dat hier lijkt te worden opgeroepen, met het vreemde beeld van lijk en gieren. Mocht je iemand kennen die hier iets zinnigs en aards over heeft geschreven, hoor ik het graag. Tot die tijd, gooi het maar in mijn pet, ik bewaar het wel voor later.

Behalve dan het openingszinnetje dat hieraan voorafgaat. Dat vind ik interessant. ‘In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Zoals het was in de dagen van Noach, zo zal het ook zijn in de dagen van de Mensenzoon. Zij aten en dronken, huwden en werden ten huwelijk gegeven tot op de dag waarop Noach de ark binnenging en de zondvloed kwam, die allen ver­delgde.’

Nog steeds niet bijzonder gezellig, maar wel fascinerend. Er staat iemand midden op het land een ark te bouwen omdat hij zegt dat water de aarde totaal komt vernietigen. En dat water komt er omdat niemand ene fuck geeft om de aarde, de menselijke opdracht, medemenselijkheid en zorg voor de planeet. Ik zie wel parallellen met vandaag hoor.

En hier: ‘Of zoals het was in de dagen van Lot; zij aten en dronken, kochten en verkochten, plantten en bouwden, maar op de dag dat Lot uit Sodom vertrok, regende het uit de hemel brandende zwavel, die allen verdelgde, zo zal het ook zijn op de dag waarop de Mensenzoon zich openbaart.’

Als de hel losbreekt, wat voor hel dat dan ook is, hè? Van grote bosbranden tot ecologische vernietiging, tot rampen rondom migratie – dan zijn er altijd mensen vooruit gegaan. Dat is het lichtpuntje van de tekst. Kijk, een groot gedeelte van de mensheid zat gewoon lekker te consumeren, te werken – moet ook gebeuren tenslotte – of te Netflixen. Maar er waren altijd Noach’s en Lot’s. Mensen die al een ark aan het timmeren waren of de stad verlieten. Mensen met een lijntje met boven, hoe dat er ook uitziet.

En het is essentieel hen in de gaten te houden. Anders krijg je spijt. Dus is er ergens misschien iemand een ark aan het timmeren? Het weldoortimmerde klimaatrapport van de IPCC was zo’n Noach-ark. Niet dat je erop blijft drijven, maar het is wel degelijk een oproep aan consumerende, Netflixende medemensen.

Zelf vertrekken we zondag met z’n drieën naar Lesbos. Teamleden van We Gaan Ze Halen omdat het ons als een graat in de keel bleef steken wat we hoorden van het kamp Moria. Dat we het al hel noemden, maar het blijkbaar nog veel erger kan. En dat we niet kunnen blijven zitten. Drie dagen zijn we daar, ik hoop PopUpGedachtes te blijven schrijven vanaf het eiland. Eind december zullen we met We Gaan Ze Halen weliswaar geen ark bouwen, maar wel net zo iets moeten maken. Niet omdat het einde van de aarde aanbreekt, maar omdat er iets zo grondig mis is, dat het onorthodoxe maatregelen vraagt.

Is er ergens nog iemand een ark aan het bouwen? En zo ja, wat dan? Bang worden? Of meebouwen. Misschien dat laatste dan maar, wie weet redt het ons en de ander.

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.

Deze rubriek heeft een eigen boek: Lazarus staat op. Daarin zijn de 25 mooiste ochtendgedachtes van de afgelopen tijd gebundeld en geïllustreerd door Joanne Zwart.

Lazarus staat op | Rikko Voorberg | Vuurbaak | ISBN 9789460050404 | € 17,95