Verdedigingsmechanisme

Inmiddels was het echt een issue geworden in hun relatie. Zodra zij over ‘meer tijd samen’ begon, trad bij hem direct zijn verdedigingsmechanisme in werking en zaten ze in no-time te dimdammen over wie er nou gelijk had en wie niet. Terwijl de vraag waar het écht over ging (‘Ben ik wel belangrijk voor je?’) helemaal niet aan de orde kwam.

Laat met kleine momentjes weten dat je aan elkaar denkt

Vervang ‘tijd’ door ‘momentje’

Al snel bleek dat hij al zenuwachtig werd als het woord ‘tijd’ viel. Hij dacht dan aan uren, dagdelen – tijd die hij hard nodig had voor zijn werk. Hij voelde zich opgejaagd en niet gewaardeerd; niet bepaald een goede motivatie om naast je vrouw op de bank te ploffen. Wat hielp, was het woord ‘tijd’ te vervangen door het woord ‘momentjes’. Want wat zijn vrouw nodig had, was niet per se de tijd van haar man. Wat zij nodig had, waren kleine momentjes dat hij even liet weten dat zij belangrijk voor hem was. Een knuffel, samen een glas wijn, een appje tussendoor. Van die kleine piketpaaltjes die hun verbinding sterker maakten, omdat hij haar even liet merken dat hij aan haar dacht. Ze realiseerde zich dat werken voor hem een tweede natuur was, dat het hem voldoening gaf en gelukkig maakte. En doordat ze zich niet meer voelde concurreren met zijn werk, kon ze het ook veel meer waarderen. Voor hem waren ‘momentjes’ prima te overzien. Sterker nog: hij bleek er erg van te genieten en stelde onlangs voor om een vaste avond samen te prikken.

• Lees ook: 'Ik ben wel een bitch maar hij is geen sukkel'

Tip:

Het huwelijk is bij uitstek een gelegenheid waarbinnen de verschillen tussen mensen extra zichtbaar worden. Als jij bijvoorbeeld uit een gezin komt waar weinig werd gepraat, terwijl je geliefde juist uit een hoe-voelen-we-ons-vandaag-gezin komt, kan dat tot de nodige frictie leiden. Terwijl het juist een goed gesprek kan opleveren als je dit van elkaar begrijpt.
Daarom: teken allebei de keukentafel uit je jeugd, zoals je je die herinnert.
• Wie zaten er aan tafel? En waar?
• Waren er nog andere mensen bij, oma’s of ooms?
• Wat vond jij kenmerkend voor de mensen aan tafel? En voor de relatie van je
ouders?
• Wat wil je meenemen in je eigen relatie en gezin? En wat juist liever niet?