Verdriet

“Mijn man en ik hebben vier dochters en vier zonen.  In het dorp waar we wonen, staan we ook wel bekend als de J10. Tijdens de laatste maanden van mijn achtste zwangerschap was ik heel verdrietig omdat ik wist dat het waarschijnlijk de laatste zou zijn. Het voelt heel oneerlijk om dit te zeggen, er zijn ook veel vrouwen die helemaal geen kinderen krijgen. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik een groot gezin heb, maar dat wil niet zeggen dat je geen verdriet kunt hebben over een periode die je afsluit. Elf jaar lang was ik non-stop zwanger, net bevallen of gaf ik borstvoeding. Dat is nu voorbij.”

Uitslapen

“Jozua is schipper en is iedere twee weken op het water. Dan zorg ik alleen voor de kinderen en dat is af en toe heel pittig. Soms ben ik zo intens moe, maar ik moet gewoon door. Het liefst vraag ik geen hulp, want ik vind dat ik het zelf moet kunnen. Wij wilden een groot gezin en dit zijn de consequenties. Ik heb gestudeerd voor officemanager, dat komt goed van pas bij het managen en aanbrengen van structuur in een gezin. En wanneer Jozua aan wal is, zet hij thuis alle zeilen bij. Vanochtend mocht ik uitslapen tot 9.00 uur, heerlijk.

Soms ben ik zo intens moe, maar ik moet door

Het schipperslevens biedt meer voordelen; in vakanties is ons hele gezin op het schip te vinden. Hoewel Jozua dan ook moet werken, maken we er altijd een feestje van. We zoeken leuke speeltuintjes op en halen lekkere broodjes. Als het mooi weer is en we liggen stil, zwemmen de kinderen buiten boord en slingeren ze aan de autokraan. De rivier is dan onze achtertuin.”

Aandacht

“Het is soms zoeken om ieder kind persoonlijke aandacht te geven. Maar we proberen het wel en gelukkig zijn ze heel sociaal. Als er iemand nieuw in de klas is, wordt die vaak naast een van onze kinderen gezet. We willen ze ook echt meegeven dat het belangrijk is om voor anderen te zorgen.

We maken ook bewust tijd voor elkaar als partners: we hebben een fantastische oppas zodat we een keer een avondje samen weg kunnen. En elk jaar gaan we met z’n tweeën een nachtje weg. Gelukkig passen mijn schoonouders op alle acht kinderen. Als ik ze eerst allemaal ergens anders naartoe moet brengen, houd je nog maar een uurtje over.”

Meer lezen?

Tekst: Heleen Dekkens
Beeld: Jeannine Rijsdijk
Styling en visagie: Joselien Hoogendam