Psalm 66 is niet bij iedereen bekend, maar ik beschouw hem als een pareltje – omdat het goudeerlijk de rauwheid van het leven verbindt met het rotsvaste vertrouwen in God. De dichter roept ons op te luisteren naar wat hij wil vertellen (vers 16). En hij benadrukt dat we ontzag voor de Schepper moeten hebben. Met andere woorden: dat we Hem zien in zijn majesteit en almacht, wat leidt tot aanbidding.

God is erbij

Toch is het wel opvallend. De psalmdichter prijst God omdat Hij het toestaat dat hij en Gods volk zo veel erge dingen moeten meemaken (vers 10-12). God is aanwezig, dat is iets wat de dichter ziet. Immers: “Hij heeft ons het leven gegeven en onze voeten voor struikelen behoed” (vers 9). Alle ellende wordt samengevat als ‘door vuur en water gaan’; en God is erbij. Hij laat het allemaal gebeuren om ons te zuiveren, zodat we heel kostbaar worden (vers 10).

• 

  Nieuw: de gratis Visie-app!

  Of je nu op de bank zit, onderweg bent in de trein of op vakantie in het buitenland: met één tik op je scherm duik je in hoopvolle verhalen, inspirerende interviews en alle digitale edities van Visie

  Download de app

Dat kun je alleen maar zeggen vanuit twee basisgedachten. Allereerst het besef dat we in een gebroken wereld leven, waar God níét de oorzaak van is. Hij heeft de narigheid ook niet bedacht om het als middel tegen ons in te zetten. En tegelijk is het waar dat God zó machtig is, dat al die ellende Hem niet in de weg staat om er iets goeds uit te laten voortkomen. Dat is precies wat we zien gebeuren bij Jezus’ lijden, kruisiging en opstanding. Waar mensen een punt zetten, maakt God er een komma van.

In perspectief

En de tweede basisgedachte is dat je moet ‘uitzoomen’. Dat het werkelijk helpt om naar het grotere plaatje te kijken. In deze psalm is dat: God loven en prijzen om wie Hij is. Als je naar boven kijkt, worden de issues waar jij doorheen gaat (hoe groot ze ook zijn, al heb je het gevoel te verdrinken) kleiner. Niet omdat het er niet meer is, maar omdat het in perspectief gezet wordt.

Als je met dát geloof mag leven, worden maar zo die andere Bijbelverzen waarin het over vuur en water gaat (in Jesaja 43:2-3) óók waar: “Moet je door het water gaan – Ik ben bij je; of door rivieren – je wordt niet meegesleurd. Moet je door het vuur gaan – het zal je niet verteren, de vlammen zullen je niet verschroeien. Want Ik, de HEER, ben je God, de Heilige van Israël, je redder.”

Dat houvast wens ik je van harte toe.